Sarı Müslinden Elbisem

Yazar: Şemsi Hançer
28 Haziran 2026
89 kez okundu
1

SARI MÜSLİNDEN ELBİSEM

Yıl sonu gelmiş bir kaç güne karne alacaktı. Öncesinde sarı müslinden elbise giyip, kep atacaktı. Nenem, üç kat olsun eteği dedi, ayaklarına kadar değsin istedi.

Yarın akşam cübbesini ve elbisesini giyip, kepini havaya atacaktı. İçi içine sığmıyor saatleri sayıyordu. Her işi üzerine vazife bilip baloda nazlı gülümün gizli gizli resimlerini çekip ortalığı karıştıranlar olmasaydı. Hevesi kursağında kaldı, bir çare aradı, saatlerce ağladı. Uykuya dalarken en son “Babam” dedi, sonrasında sustu, hiç konuşmadı.

“Belki bir çare bulunur” dedim Geceden diktim elbisesini, eteğinin her katını tüllerle süsledim. Şafak sökene kadar bitirdim, yakasına incilerle süslemeyi de “Sabah yaparım” dedim askıya takıp sabah uyanınca görsün diye pencerenin kenarına astım.

Sabah uyandığında balkona yanıma geldi, ilk sözü “Bir çare nenem, bir çare yok mu? Hani şöyle olursa gideriz, diyeceğimiz aklıma bir çare gelmiyor mu?” diye hala umut ediyordu. Yok, dedim yok bir çare nazlı gülüm, babanı koruyamadık, yokuşun başında düşürdüler pusuya, haberimiz olmadı kurdukları tuzaktan. Bak şimdi baban parmaklıklar arkasında aynı tuzağa bir daha düşmeyelim.

Bu seferde okulda gün akşama varana kadar dua etti çare aradı, ağladı. Hava bulutluydu, kep töreni saatinde yağmur başladı sanki nazlı gülüme gökler bile ağladı. Ne cübbesini ne sarı müslinden diktiğim elbiseyi giyebildi ne de kepini havaya atabildi. Gelip gidip veli grubuna atılan resimleri videoları izledi, iç çekti. “Eğer gidebilseydim; kep atarken dua edip babamı dileyecektim Allah’tan” dedi, ağladı.

Cübbeyle, kepi okula teslim ederken nazlı gülümün göz yaşlarını da koydum arasına. Nazlımdan sonra hiç bir çocuk almasın, dedim. Hiç bir çocuğun hayalleri yarım kalmasın istedim.

Her şeyi üstüne vazife bilip gizli gizli resimler çekip ortalığı karıştıran kişi sen mutlu musun?

Sarı müslinden elbisesi duvarda asılı, nazlı gülümün hevesi kursağında kaldı.

Vebalide senin boynunda kalsın.

Şair Abla- Deprem Anne

Şemsi Hançer

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

Oğul

İlgili

Yorumlar (1)

Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

29 Haziran 2026, 00:48

torun can dır yine de beddua etmeseydin deprem annem…

Yanıtla

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

Şemsi Hançer

Öz geçmiş Merhaba aslen Kahramanmaraşlıyım, Kocaeli Gölcük de yaşıyorum, ilkokul mezunuyum, evli üç çocuk annesiyim. Çocuk yaşlarda şiir yazmaya başladım. Edebiyat adına hiçbir bilgim yok, noktayı virgülü nereye koyacağımı da bilmem, gelişi güzel serpiştiririm. Bütün bilgisizliğime rağmen haddini bilmez asi bir yüreğim var, o bana ne fısıldarsa ben onu yazarım. Şiirlerimde sosyal konuları dile getirmiş olsam bile daha çok hasreti, özlemi yazarım. Büyüdüğünde sevgilisine mektup yazar diye ilkokuldan sonra okutulmadım. Belki bir sevgiliye mektup yazmadım ama sevdalı gönüllere sayısız şiirler yazdım. Kocaeli ve çevresinde şair abla, Kahramanmaraş'ta ise deprem ana derler bana, ben aslında sadece Şemsi Hançer'im Çeşitli gazete ve dergilerde şiirlerim yayınlandı: Üç antoloji kitabı Bir kısıtlı sayıda "Şair Ablanın Şiir Sofrası" adlı kitabım yayınlandı En son 2023 yılında "SENİNLE KAYBETTİĞİM! KENDİMİ ARIYORUM!" adlı şiir kitabım yayınlandı. Yüreğimin bana fısıldadığı ne varsa yazmaya devam ediyorum. Saygı ve selam ile Şemsi Hançer (Şair abla)

Sarı Müslinden Elbisem