Kiminin Şükrü , Kiminin Kahrı

Kiminin Şükrü , Kiminin Kahrı

Kiminin Şükrü , Kiminin Kahrı

Bu hâline de şükür…

“Buna da şükür daha ne beterleri ne kötüleri ne zorları var.” Çok duyarız bu cümleleri farklı farklı versiyonları ile. Bazen birileri söyler bize “sen yine buna şükret neler neler var” . 

Ne ağırları var aman şükret sen,yürüyor konuşuyor ihtiyaçlarını karşılıyor vb cümleler.. Aman diyeyim isyan etme baksana şuradaki çocuklara ne haldeler. 

Gördün mü haberlere çıkan çocuğu aman kızım neler var şükür etmeyi unutma onlara göre seninkin de ne var ? Uzar gider örnekler. 

Ben ; ne daha zorluklarla mücadele edip uğraşan insanlara bakıp halime şükür demeyi, ne de benim çocuğumdan daha iyi gelişen bir çocuğa bakıp kendi çocuğuma üzülmeyi doğru bulmuyor,bu iş böyle ilerlediğinde durumun ailenin aleyhine işler hale gelir olduğunu düşüyorum. 

Ne başka biri ile kıyaslamanın, ne başka çocuğu yermenin doğru olduğunu düşünmüyorum. Oysa ben sadece kendi çocuğuma odaklanıp onun için iyi ve doğru bir eksende nasıl gidebilirim diye düşünmeye çalışıyorum. ( Bunu yaparken tabiki her spektrumu da farkında olarak ama olumsuz anlamda dillendirmeyerek) 

Evet biz elimizdekinin ,yaşantımızın, çocuklarımızın artılarını eksilerini biliyor ve durumu o yönde iyileştirmeye çalışıyoruz, evet biz çocuklarımızın iyi yönde her gelişiminde havalara uçuyoruz bu eksiğini tamamladı bunu da öğrendi çok şükür bin şükür diyoruz şükür etmek hep dilimizde zaten unutmuyoruz, fakat orada çok ince bir konu var ki birilerine dokunuyor birilerini incitiyor birilerine kendini kötü hissettiriyor birilerini geçtim biz bile kötü hissetmeliyiz böyle konuşmalardan. 

“Kimsenin çocuğu bir diğerinin şükür sebebi değildir olmamalıdır. “

Kendi çocuğuma şükrediyorum derken diğer tarafa attığınız bakış onlara ne hissettiriyor düşündünüz mü ? Düşünün ve incitmeyin çünkü zaten hayatı incinmişlikler ile dolu o ailelerin.

Her halimize bin şükür evet çabayı bırakmadan yola devam etmek kıymetli , ama hiç bir zaman daha zor durumda olan ailelere bakıp bizim durumumuz ne ki demedim , demeyin . Özellikle ailelerin yanında söylemlerinize özen gösterin .

Herkes kendi yoluna, kendi çabasına, kendine özgü ve biriciktir. Herkesin çabası kendine göre kıymetlidir. Onlar da o zorlu yokuş yolları çocukları kucaklarında çıkmıştır. 

Şükür etmek “an” da ki haline minnet duymaktır. Senden daha kötü durumda olanlara bakıp şükür etmek ve senden daha iyi durumda olanlara bakıp hayıflanmak ancak yolunuzu kaybetmenize ve hedefi şaşırıp unutmanıza neden olur. 

Son olarak dilimizi nasıl kullanmamız gerektiğini her daim hatırlatan Fuzulî’ nin önemli bir sözünü bırakıyorum buraya ; 

Karıncayı bile incitmem deme!

Bile’den incinir karınca;

Söz söylemek irfan ister,

Anlamak insan.

Elif AY

Baş Editör: Elif ÜNAL YILDIZ 

Bir Önceki Yazımı Okudunuz mu?

HER ÇOCUK ÖZEL MİDİR?

 

 

Etiketler:

#çocuk #yaşam Eğitim

Yorumlar (2)

    • 16/03/2024

    Teşekkür ederim 🙏💟

    • 16/03/2024

    Canım benim düşüncene sağlık çok güzel yazmışsın yine..

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Elif AY

12.08.1991 İstanbul Üsküdar doğumluyum , 33 yaşındayım İstanbul Üniversitesi Sosyal hizmetler mezunuyum, evliyim biri özel gereksinimli iki oğlum var , uzun süredir özel gereksinimli çocukların ve ailelerinin yaşadıklarını yazıyorum. Makale ve köşe yazarlığı yapıyorum