ADI DUDU SOYADI SEVİNDİRİR

Yaşam
ADI DUDU SOYADI SEVİNDİRİR

ADI DUDU SOYADI SEVİNDİRİR

Ömrümüz boyunca çok kez duyduğumuz güzel bir söz vardır. “Bugün Allah için ne yaptın?” diye. Düşünürüz, taşınırız hesaplarız birkaç şey bulabiliriz belki. Ne bileyim sadaka verdim. Büyüklerimi ziyaret ettim, kalp kırmadım ya da bir yetimin başını okşadım. Bilirsiniz işte çoğumuz kendimiz için yaşarız.

Gerçek anlamda iyilik eden birini gördüğümüzde de samimiyeti hakkında şüpheye düşeriz. Elbette her işte çıkarımız olduğu gibi iyilik ederken de çıkarımız olacak. En büyük çıkarımız tabii ki sevap kazanmak.

Hayatını bu yolda yaşayan insanlar gördüm. Hayvanlara ekmek taşıyan, çocuklara kıyafet taşıyan ya da hasta, cenaze ziyaretlerinde bulunan… Ancak bunların biri ya da birkaçını yerine getiririz belki de gün içinde.

Bazen vakit bulamayız bazen para bazen emek. Şimdi öyle birinden bahsedeceğim ki ne zaman problem onun için ne can ne para. 

Çoğu zaman onu tanımayan insanların önyargısına maruz kalmış bu kişi Dudu SEVİNDİM.. (Burada bir parantez açmak istiyorum. İsimler karakter oluştururmuş ya sevindim diye diye insanları da sevindirir olmuş.) Dudu Sevindim aslen Kırıkkale ama yaşadığı şehir olan Çankırı’yı ve Çankırılıları özümsemiş, memleketi bilmiş. Gerçi onun hizmeti bu iki memleketle sınırlı değil. Aman dileyen, yardım isteyen nerede olursa o orada. Deprem, yangın, sel, evlilik, boşanma, doğum, hastalık kim varsa.

Dedim ya ön yargılar da çoktur diye. Buna açıklık getirmek gerekirse; gerçekten ona olumsuz yorum yapmadan önce tanıyın derim. Görünen emeğinin altında on misli de görünmeyen kısmı var.

Gecenin bir vakti başka bir şehirde sıcak yatağını bırakıp başkaları için yolculuk etmesi. Yaşına rağmen ağır yükler taşıması. Sabah öğle akşam fark etmeden, kimseye hayır demeyen bir insan Dudu anne.

Anlatılmaz yaşanır derler ya gerçekten öyle. Borcum var dersin “Ne kadar lazım?” der direkt olarak. Yorgunum dersin dinlen, hastayım dersin geldim, öldüm dersin yettim der. Hayır işinin oldu herhangi bir iş için hiç mi hayır demez?

Ondan yaşça epey küçük olmama rağmen ramazanda iftardan sonra koli dağıtma enerjisi ve zamanını bulamıyorum mesela. Ya da haftanın üç beş günü ekmek dağıtmaya enerjim yeter mi bilmiyorum.

Öyle bile olsa bunları gösteriş için ne kadar süre yapabilirim? Aşk ile çalışan yorulmazmış ya. Ne yoruluyor ne bıkıyor. Gün gece saat fark etmeden insan gösteriş için konforundan bu kadar vazgeçemez. Lütfen onu tanımadan iyiliklere, hayır işlerine şer katmayın.

Çok gördük biz dernek başkanlarını, siyasileri gerçekten çok gördük. Yaşlılar Günü’nde huzur evlerinde. Çocuklar Günü’nde Sevgi Evleri’nde, Şehitler Günü’nde şehit aileleri yanındadırlar. Bir fotoğraf karesi almadan da yapmazlar bu ziyaretlerini. Görünüp giderler medyaya da servis ederler hemen. Ancak Dudu anne özel günlere bakmaksızın hepsiyle iletişim ve gönül bağı kurar.

Önüne koşan kimsesiz çocukları, sevgiyle kucaklayan yaşlı amcalar teyzeler buna açıkça şahitlerdir. Huzur Evi’ndeydi bugün mesela. Kuaför götürüp saçlarını kestirdi. Pasta götürüp toplu doğum günü kutladı. Sohbet etti ellerini öptü. Ne de güzel sevindirdi. 

Diyeceksiniz ki Dudu anne de fotoğraf paylaşıyor. Evet o paylaşıyor ama paylaşmak zorunda. Çünkü ona başka kurum ya da kişilerden yardım geliyor ve bu katkıda bulunan insanlara bunu kanıtlamak, göstermek zorunda hissediyor. Ayrıca bilirsiniz bu tür yardım sayfaları büyüsün ki yardım etmek isteyenler ona kolayca ulaşabilsin.

Şahsıma münhasır bu dünyaya ve hatta herkese bir Dudu anne lazım diyorum. Şimdi tek emeli taşıdığı bayrağı teslim edecek koca yürekliler yetiştirmek. Evet bugün Allah için ne yaptınız? Ona da sormak istiyorum. Bugün Allah için ne yapmadın? Bir görgü şahidi olarak, iyi ki var diyorum, iyi ki bu kadar çalışıyor diyorum ve diyorum ki onu tanımadan kesinlikle yorum yapmayın.

Ona duyulan sevgi ve saygıyı bizler daha net görebiliyoruz. İçindeki samimiyeti, küçücük çantasından çıkan bitmek bilmeyen küçük hediye ve şekerleri ve bereketini görebiliyoruz. Siz de görmek isterseniz tanıştırayım. O Dudu Sevindim… Üzmez; SEVİNDİRİR…

 

Editör: Yıldız TEK GAMLI

Yazarın Diğer Yazılarını Okudunuz mu?

Toprak

Yazının tamamı yazarına aittir.

Yorumlar (0)

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Nigar KAYA

Doğma büyüme Çankırılı olan Kaya, İlk Orta Lise eğitimini Çankırı'da gördü. Anadolu Üniversitesi Laborant ve Veterinerlik bölümünü bitirdikten sonra Atatürk Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Acil Afet Yönetimi Lisans bölümünü tamamladı. Yine Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi, Medya ve Gazetecilik bölümünü tamamlamıştır . Hemşire, hemşirelik mesleği yanında Yazar-Şair ve Editörlük yapıyor. Bir çocuk annesi olan Kaya'nın bir oğlu var ve Hukuk Fakültesi mezunu.

Benzer Yazılar