Kapadokya: Güzel Atlar Diyarı

Yazar: Elife TÜRKEŞ
6 Ekim 2026
6 kez okundu
1

KAPADOKYA

Güzel Atlar Ülkesi

Bundan tam altmış bin yıl önce bu bölgede volkanlar patlamış. Hasandağı, Erciyes ve Göllüce dağlarından püsküren lav ve küller etrafa saçılmış. Bütün bunlar olurken o yörede çeşitli uygarlıklar, devletler kurulmuş. Bölgedeki kalıntı ve buluntulardan paleolitik çağdan beri; Hititler, Asurlular, Persler, Romalılar, Bizanslılar yani Doğu Romalıların hüküm sürdüğü anlaşılmış. Her millet kendi yaşam şartlarına uygun barınma, geçinme, kullanma, beslenme araçları geliştirmiş. Gidenler yeni gelenlere bir anı, bir iz bırakmış.

Volkanlardan püsküren küller bereketli topraklara dönüşmüş. Bölgenin en güzel üzüm bağları, lezzetli meyveleri, sebzeleri burada yetişmiş. Ürünlerin lezzet sırrı ise buralarda çok olan güvercinlerin gübresiymiş. Lavlar ise yağmur, rüzgâr ve sel sularının aşındırmasıyla ilginç şekiller oluşturmuş. Kolay işlenebilen tüflere; evler, sığınaklar, barınma alanları yapmışlar. Savaşlardan, istiladan korunma amacıyla yer altı şehirleri kurmuşlar. Derinkuyu, Kaymaklı yer altı şehirleri şimdilik bilinenler.

Doğada özgürce koşan at sürüleri ayrı bir güzellik katmış bu kadim yöreye. Bu nedenle Kappadoccia yani “Güzel Atlar Diyarı” denmiş.

Aradan geçen yıllarda yörenin demografik yapısı değişmiş. Yöre insanı evlerini yine kolay işlenebilen tüflere yapmaya devam etmiş. Bu evler yazın serin, kışın ılık olurmuş. Kilden elde edilen çamurdan kap kacak yapmışlar. Tarım ve hayvancılık gelişmiş; üretilen ürünler doğal kaplarda, doğal mağaralarda korunmuş. Turşular, pekmez, peynir, yoğurt toprak küplerde saklanmış.

Akarsuların çıkardığı coşkun sesler, kuş seslerine, at kişnemelerine karışmış. Gelen her medeniyet inancına göre kilise, şapel, cami inşa etmiş. Yıllar geçtikçe doğa tüfleri aşındırmaya devam etmiş. Ortaya çıkan şekillere insanlar isimler vermişler: Napolyon’un şapkası, yatan deve, peri bacası gibi…

Yeşilırmak akarken geçtiği yerleri sulamış, beslemiş; rengini de geçtiği yerlerin toprağından almış. Binlerce yıldır tanıklık etmiş çeşitli medeniyetlere, insanlara…

Kapadokya bölgesi bu ilginç oluşumlar ve güzel doğasıyla önce yabancı, sonra yerli gezginleri çekmiş kendine. Dünyanın her yerinden akın akın insanlar gelmiş bölgeye. Doğa ve kültür turizmi gelişmiş. Tüften yapılmış oteller, konaklamalı restoranlar, açık hava müzeleri, ören yerleri, kiliseler, şapeller, yer altı şehirleri, şarap mahzenleri, balon turları, özgürce koşan at sürüleri, güvercin yuvaları, vadileri, peri bacaları görsel şölen sunmuş konuklarına.

Bölge halkının dokuduğu kilimler, halılar; ürettiği hayvansal ve tarımsal gıdalar tercih edilir olmuş. Kendi elleriyle yaptıkları toprak kaplarda saklanan yiyecekler çok lezzetliymiş. Uzak diyarlardan gelip buraları sevip kalanlar olmuş. Kimi merakından, kimi köklerini aramaktan, kimi gönül bağı kurmaktan kaynaklı… Yerli halk ürettikleri ürünleri satarak geçimlerini sağlamışlar. Dil öğrenmişler, yeni dostluklar gelişmiş.

Buralarda doğal taşlar da oldukça fazlaymış. Takılar, süs eşyaları, hediyelikler yapmışlar. Seramik, toprak kaplar, dokumalar daha da kıymetlenmiş.

Yörede yetişen ürünlerden yapılan, toprak kaplarda pişirilen yemeklerin lezzeti, ünü dünyaya yayılmış. Eski konaklar restore edilip konaklama ve yaşam alanlarına dönüşmüş. Buralarda çekilen filmler, diziler yörenin tanınmasını daha da artırmış. Yöre türküleri söylenmeye, oyunları oynanmaya devam etmiş. At sürülerine az da olsa develer eşlik etmiş. Kavun, kabak, ayçiçeği sarısı, beyaz volkan tüflü araziye renk katmış.

Bu doğal güzellikleri yerden görenler bir de yukarıdan görmek istemişler. Balon turizmi gelişmiş. Meraklıları, sabahın erken saatlerinde doluşup sepetlere gün doğumunu seyre dalmışlar. Şapkalı peri bacaları, vadi bir başka güzel görünmüş.

Aynı anda binlerce balon yükselmiş gökyüzüne birbirine değmeden. Bu keyfi sadece maddi imkânı olanlar yaşamış. Ziyaretçilerden bir kısmı sadece uzaktan izlemiş bu görsel şöleni. Birkaç anı fotoğrafıyla yetinmişler.

Gönül isterdi ki tüm ziyaretçiler, yöre insanı bu keyfi yaşayabilsin.

Zaman geçerken, doğal oluşumlar devam ederken UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde olan bu güzel diyarı herkes gezip görebilsin, millî parklarda güzel vakit geçirsin.

Yurdumun saklı güzelliklerini keşfetmeye, gezip görmeye, geçmiş uygarlıkların izinde yürümeye, yeni dostluklar kurmaya, güzel havasını solumaya, yöresel lezzetleri tadıp güzel anılar bırakmaya ne dersiniz?

Elife Türkeş

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

Gezi: Samsun ve Amasya

İlgili

Yorumlar (2)

Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

6 Ekim 2026, 22:07

memleketim… her sene giderim hala göremediğim yerler var…

Yanıtla
Ozan Kasım KOL dedi ki:

6 Ekim 2026, 22:22

Gitmek isteyip de gidemediğim yerlerden bir tanesi. Kaleminize yüreğinize sağlık.

Yanıtla

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

Elife TÜRKEŞ

Elife Türkeş, 1966 yılında Mersin’in Silifke ilçesinde bir yörük obasında doğdu. İlkokulu Kabasakallı Köyü’nde, ortaokulu Silifke Atatürk Ortaokulu’nda okudu. Açık liseden sonra Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Mühendis bir erkek evlat annesidir. Ailesini ve Yörük yaşamını konu alan "Melik Kızı" romanı ile köy yaşamını anlattığı "Lavanta Kokusu Sultan" adında bir öykü kitabı bulunmaktadır. Dört farklı antoloji çalışmasında öyküleriyle yer almıştır. Şiir ve şarkı sözleri de yazmaktadır. Halen Mersin’de yaşamını sürdüren yazarımız Tema Vakfı gönüllüsü olarak çevreci etkinliklerde yer almaktadır.

Kapadokya: Güzel Atlar Diyarı