İçimdeki “Ben” in Bayramı…
- Yazar: Zeynep Aligizi
- 28 Mayıs 2026
- 14 kez okundu
İÇİMDEKİ “BEN” İN BAYRAMI
Telefonla vakit geçirmeyi hiç sevmem. Ama bu bayramda ona (telefona) izin verdim… Mesaj bolluğunun tadını çıkarsın diye… İnsanların, tabiri caizse, yıllardır faydalandıkları yöntemlerden birinin – modern sosyalleşme modasının- keyfini çıkarsın istedim. Telefon da sağ olsun, beni pişman etmedi. Mesaj rehberinin adeta ‘dibinde kalmış’ eski tanıdıkların bile ortaya çıkmasına, birbirimizle dayanışma içinde olmamıza vesile oldu. Hatta bunun için telefonuma minnettar kaldım, adeta ‘ellerinden’ öptüm.
…
Ama meğer herkesin içinin derin katmanlarında saklanan, belki de görünmekten korkan bir varlığın yokluğa bakınarak kendini belli etmesi de varmış. Koca âlem içinde yalnızca varlığını sürdüren biri… İşte o “Birine” telefonun bile ‘eli ulaşmıyor.’ Tüm uzak mesafeleri aşan, her türlü yüce zirveyi fetheden! mesajlar bile, tüm renkli hâliyle o saklı yere ulaşamıyor. O yer – bu dünyadaki- en gizli, en mahrem bir yer. Belki öteki dünyanın da gizli yerlerinden biridir hatta. Oraya gidip düşen hiçbir şey geri dönüp çıkmaz… İşte o yer – insanın kimseyle paylaşamadığı- onu hiçbir zaman kimsenin anlamadığını hissederek kalp “kabındakileri” boşalttığı bir yerdir. Bazen insan, oraya neleri biriktirdiğini, neleri sakladığını kendisi bile bilmez…
Belki de orası bir hazinedir; içi en kıymetli, en değerli servetinle dolu bir hazine… İnsanın tek başına topladığı, zamanla biriktirdiği ve hatta bundan yeterince faydalanamadığı bir hazine. Eh, işte bayramlardan biri daha ya da bir yenisi…
Bayramın kutlu olsun, içimdeki “Ben”…
Zeynep Aligizi
Editör: Elif Ünal Yıldız
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

bayramınız bayram ola...