SARI SAYFALAR

SARI SAYFALAR

SARI SAYFALAR

Sevemedim dijitali…

Dijital ile gelen her şeyi…

Özellikle de kitabın, sanatın, edebiyatın ekranlardan kayması, açıkçası rahatsız ediyor beni.

Bir anlamda kolaylık elbette. Aynı anda onlarca yüzlerce insanın okuma erişimine kavuşması çok ama çok kıymetli.

Değişim ve dönüşüm yadsıtılamaz. Bunun farkındayım. Lakin bazı hissiyatlar için farkında olmakta kimi zaman yetmeyebiliyor.

Kitap kokusu mesela. O sarı sayfalarda kağıt kokusu burnunuzun ucuna dayanırken sayfalara dokunan gezinen parmaklarınızı hayal edin.

Kitap dokunarak hissedilmelidir. Var olan tabiatı bunu gerektirmektedir.

Şimdi şimdi kısa çekim filmler gibi yazılanlar çizilenler. İsteniliyor ki bir paragrafa sığsın her şey. Uzun uzadıya yazılar okumaktan sıkılıyor insanoğlu.

Kağıda kaleme dokunmak istemiyor, onun yerine klavyeye dokunmayı tercih ediyor. O da yetmiyor telefon tuşları ile hallediyor bir çok işi.

Lakin kaybediyoruz bir çok şeyi.

Yaşatmalı mıyız? Kimine göre “evet”, kimine göre ise “hayır”…

Yüzeysel olan her şeyden sıyrılıp özü besleme noktasında “varım” diye bağırmak istiyorum oysaki.

Tıpkı tükenen her şeyde olduğu gibi.

Çay ocakta demlene dursun, kitaplıktan çekilen o kitap ise parmaklarımla buluşsun.

İşte o vakit sıcacık bir esinti değecek ruhuma aynı zamanda da hayatıma…

Ya siz?

Gerçeklik barındıran hissiyatlar algısında tam olarak neredesiniz?

Ebru Zeynep Dişiaçık

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

ÇAY VAR MI ÇAY?

 

Yorumlar (4)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

    benim eski nesil sayfaları çevire çevire okuma taraftarı olsa da gelecekte belki sadece seyrederek okunacak ekranlardan… yeter ki okunsun…

    1. Ebru Zeynep Disiacik dedi ki:

      Teşekkür ediyorum

  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:

    Ben de kitaplara temas ederek okuma taraftarıyım. Yüreğinize sağlık.

  3. Ebru Zeynep Disiacik dedi ki:

    Teşekkür ederim

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Ebru Zeynep DİŞİAÇIK

1976 Istanbul Üsküdar doğumluyum. Ilk orta ve lise edebiyat bölümü tahsilimden sonra Anadolu Üniversitesi Açıköğretim fakültesi Halkla ilişkiler bölümünü bitirdim. Cocuklugumdan beri yazıya merakım varsa da 2015 yılında edebiyat öykü yarışmalarına katılmamla birlikte daha da perçinlendi. Arka arkaya almış olduğum dereceler ce başarılar sonrası hayalini kurduğum ilk kitabım çıktı. Kitaplarım sırasıyla Bir iki üç tıp, Kadife, Babamın Ayakkabıları, Aç Kapıyı ve Sırrı Dökülmüş Aynalardır. Çeşitli edebiyat dergilerinde öykülerim ve denemelerim yayınlanmış olup, hali hazırda çıkmaya hazırlanan öykü dosyam bir kenarda demlenmeyi beklemektedir. Aynı zamanda Türkiye Yazarlar Sendikası üyesiyim. Kelimeler ve cümlelerin dünyasında gezinip okuyucunun hislerine tercüman olabilmek yazı serüvenimde en büyük amacım. Yazının iyileştirici gücüne inanıp yazmaya ve üretmeye devam etmek istiyorum. İstanbul'da yaşamaktayım ve iki çocuk annesiyim.