DOĞA YENİDEN DOĞUŞUN SANCISIYDI
- Yazar: Dilek DUMAN
- 19 Kasım 2026
- 12 kez okundu
DOĞA YENİDEN DOĞUŞUN SANCISIYDI
Düşüncelerin esiri olmak yerine onları esir edebilmeyi seçtim. Zor olmadı. Bu, güçlü bir dönüşüm istiyordu. Ya kendinden vazgeçmen gerekirdi ya da kendini yeniden doğurman. Doğada bunu başaran sadece tırtıldı. Tam tersi de var tabii; yükünü heybesinde taşıyan kanguru gibi. Yükünden bunalan kanguru dövüşte ustalaşmıştı; dönüşümünü tamamlayan tırtıl ise kelebeğin zarafetini bulmuştu.
Doğa ve insan, gözlemledikçe birbirini tamamlayan unsurlara dönüşüyordu. İnsan ise benim gözümde ikiye ayrılıyordu: Evrim sürecini tamamlamış ya da tamamlayamamış bir hayvan.
Kök salan ağaçları izledim bir süre, sonra cılız otları. Güç kavramı, karşılaşılan zorluklara göre değişiyordu. Kök salan bir ağaç olmayı tercih ederdim. Bulunduğum yerde kök salmayı reddeden bir insan olmayı seçsem de belki asıl mesele toprağımın verimsiz oluşuydu… Belki hava koşullarının ruh halimin meteorolojisine dönüşmesi yoruyordu beni. Hava durumu, insanın duygularını görünür kılan belki de tek etkendi. Hayvanlar ise edilgenler kümesinde yer alıyordu.
Kendini anlamak isteyen neden doğadan kaçıyordu ki? Doğa; doğumun ve sancının en güzel örneğiydi.
Ya vahşi bir hayvan olarak kalırdın ya da evrimini tamamlayan bir zarafet timsali…
Ya eser gürlerdin ya da güneş açar, cıvıldardın.
Esir kelimesi ruhuma ağır gelen ama düşüncelerimi kalem eşliğinde kağıda bağlamayı seçen bir araçtı.
Düşüncelerimi hafife almamayı 17 yıl sonra öğrensem de sesli kayıt altına almayı öğrenmem 2 yılı buldu.
Ya esir olacaktım ya da esir tutacaktım.
Doğayı gözlemleyince sen hangisini seçerdin?
Dilek Duman
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

oysa yaşamak ne kadar basit, doğayla uyumlasak…
İnsan doğayı yendikçe kaybediyor. Yüreğinize sağlık.