İNSAN, BAKTIĞI YERDE YAŞAR
- Yazar: Umut UÇAR
- 16 Kasım 2026
- 11 kez okundu
İNSAN, BAKTIĞI YERDE YAŞAR
Hayatta bazı insanlar vardır; bütün enerjilerini karşılarına çıkan zorlukları konuşmaya harcarlar. Bir türlü yol alamazlar ama neden ilerleyemediklerini anlatmak için saatlerce konuşabilirler. Her başarısızlığın arkasında bir sebep, her gecikmenin arkasında bir mazeret, her hayal kırıklığının arkasında suçlayacak birilerini bulurlar.
Oysa insanın en büyük mücadelesi, çoğu zaman dışarıda değil, kendi zihninde başlar.
Hayat, önümüze her zaman güllerle süslenmiş yollar çıkarmaz. Bazen taşlı yollardan geçeriz, bazen kapılar yüzümüze kapanır, bazen de en çok güvendiğimiz insanların sessizliğiyle sınanırız. Fakat asıl mesele, karşımıza ne çıktığı değil, bizim onun karşısında nasıl durduğumuzdur.
Çünkü bazıları bir engelin karşısında durup ömrünü tüketirken bazıları aynı engeli aşmak için kendisine yeni bir yol çizer.
Aradaki fark, şartlarda değil; bakış açısında ve kararlılıktadır.
İnsan, sürekli başkalarının ne yaptığıyla ilgilenirse kendi yolunu kaybeder. Kimin ne söylediğini, kimin ne düşündüğünü, kimin önüne hangi taşı koyduğunu hesaplamaktan kendi hayatına ayıracak zamanı kalmaz. Başkalarının davranışlarıyla meşgul oldukça kendi gelişimini ihmal eder.
Oysa insanın kendisine yapabileceği en büyük iyilik, enerjisini değiştiremeyeceği şeylere değil, değiştirebileceği kendi hayatına harcamasıdır.
Unutulmamalıdır ki başarı, herkesin alkışladığı bir yerde başlamak zorunda değildir. Bazen kimsenin inanmadığı bir hayalin peşinden gitmekle, bazen defalarca düşmesine rağmen yeniden ayağa kalkmakla, bazen de kimse görmeden kendini geliştirmekle başlar.
İnsan, kendi değerini başkalarının takdirine bağladığı sürece özgür olamaz. Her eleştiride kırılır, her olumsuzlukta yolundan döner, her engelde yeniden başa sarar. Oysa kendisini tanıyan, hedefini bilen ve ne istediğinden emin olan bir insanın yürüyüşünü başkalarının sözleri belirleyemez.
Elbette hayat kolay değildir. Her kapı açılmaz, her emek karşılık bulmaz, her insan hak ettiği yere hemen ulaşamaz. Ancak bunların hiçbiri, insanın kendisinden vazgeçmesi için yeterli bir sebep değildir.
Bazen en büyük zafer, bir başkasını geride bırakmak değil, dünkü kendinden daha güçlü olabilmektir.
Belki de artık başkalarının hayatını ölçmeyi, eksiklerini aramayı, söylediklerine takılıp kalmayı bırakmanın zamanıdır. Çünkü kaybedilen zaman geri gelmez. Başkalarının gölgesinde geçirilen bir ömür, insanın kendi ışığını fark etmesine engel olur.
Hayatın bize öğrettiği en önemli gerçeklerden biri şudur:
Kendi yolunu inşa etmeye cesaret edemeyenler, başkalarının yollarındaki taşları saymakla yetinirler.
Oysa bu dünyada herkesin bir hikâyesi, bir sınavı ve ulaşmak istediği bir hedefi var.
Öyleyse başkalarının ne yaptığına değil, senin ne yapabileceğine bak. Dün nerede olduğunla değil, bugün nereye yürüdüğünle ilgilen.
Çünkü ömür, başkalarının önüne koyduğu engelleri saymakla değil, insanın kendi hayallerine doğru attığı adımlarla anlam kazanır.
Ve unutma; hayatını değiştirecek en önemli insan, aynaya baktığında gördüğün kişidir!
Umut Uçar
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

güç içimizde…
”’Kendi yolunu inşa etmeye cesaret edemeyenler,başkalarının yollarındaki taşları saymakla yetinirler.”
kaleminize ,yüreğinize sağlık.