YABANCI HAYRİ

Yaşam
YABANCI HAYRİ

YABANCI HAYRİ

Balıkesir’in Bandırma ilçesinde doğdum. Babam Kırım göçmeni örme makineleri olan bir tüccardı. Komşularımız Bandırmalı olanların yanı sıra bizim gibi göçmen ya da başka şehirlerden gelen insanlardı. Denize uzanan 2,5- 3 kilometrelik bir yola uzanan bir yerde yaşıyorduk. Anlamadığım hepimiz bir arada yaşarken, biz göçmenlerin hep “yabancı” olmasıydı. Oysa biz de Türk’tük. Savaştan yeni çıkmıştık, herkes yokluk çekiyordu. Yiyeceklerimizi birbirimizle paylaşırdık ama ne zaman sokağa çıksam, bir komşu arkamdan seslenecek olsa, arkadaşlarım topa çağırsa hep “Yabancı Hayri” diyorlardı. Oysa mahallede benden başka Hayrettin yoktu. Bir gün kardeşlerim Nurettin ve Fahrettin’le deniz kıyısında taş sektirme oynuyorduk.

–         Biz yabancı mıyız? diye sordum. Nurettin güldü.

–         Oğlum; burada çalıştığımız, burada ürettiğimiz, burada yediğimiz sürece nerden geldiğimizin önemi yok, dedi.

O günden sonra Türkiyeliyim dedim. Nereye gidersem gideyim ülkem için çalışmaya, üretmeye devam ettim.

 

Hayrettin Karaca anısına saygıyla… 

Sizin tanıdığınız “Orman Dede”, “Toprak Dede” olmadan önce ben de çocuktum. İnsanı bugünlere getiren, ne olduğunuzu gösteren çocukluktan bugüne tanıştığınız insanlar, yaşadığınız olaylar, çevrenizde var olan her şeydir. Yaşadığınız hiçbir zorluk sizi yıpratmasın, hedefinizden ve iyi bir insan olmaktan asla vazgeçmeyin. İnsana değer verin, hayatınıza giren herhangi bir insan, bir gün dünyanıza anlam katabilir, onun sayesinde hayatınıza yön verebilirsiniz. Bu yüzden beni ben yapan çocukluk anılarımdır.

Bakalım “Çocuk Hayri” yi beğenecek misiniz?

 

 

 Anlatan: Hayrettin Karaca TEMA Vakfı Kurucusu

Yıldız Tek Gamlı

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

NEDEN YAZDIM

NEDEN YAZDIM?

 

Etiketler:

#balıkesir #biyografi #göçmen #hayrettinkaraca #temavakfı anı

Yorumlar (0)

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yıldız TEK GAMLI

1976 yılında Ankara’nın Altındağ ilçesinin bir semti olan Doğantepe’de büyüdüm. Aslen Nevşehirliyim. Tipik bir Anadolu ailesinin altı çocuğundan biriyim. Konya Selçuk Üniversitesi Akşehir M.Y.O. Muhasebe bölümünü bitirmek dışında Ankara’dan ayrılmadım. Ankara Hacettepe Üniversitesi Sağlık İşletmeciliğini tamamladım. Amerikan Kültür Derneği’nde İngilizce öğrendim. Bu arada Ankara Tabipler Odası’ndan Hastane Yönetimi eğitimini bitirdim. Tüm bu eğitimleri tamamlarken Ankara Özel Güven Hastanesi’nde 7 yıl çalıştım. Evlenince kendi sağlık işletmemize geçip 4 yıl Halkla İlişkiler Müdürlüğü’nü yürüttüm. AÇEV (Anne-Çocuk Eğitim Vakfı)’le tanışıp, gönüllü annelik yaptım. Çocuklarla daha mutlu olduğumu fark edince Çocuk Gelişimi ve Eğitimi’ni bitirip, 2 yıl devlet okullarında sözleşmeli, 2 yıl özel kurumlarda İngilizce ve İngilizce Drama öğretmenliği yaptım. Meme ve lenf kanseri nedeniyle çocuklarım olan öğrencilerimden ayrıldım. Tedavim devam ederken TEMA Vakfı ile tanışıp, çocuklara doğayı anlatmanın yanında, ara ara yine onlarla birlikte vakit geçirmenin yolunu buldum. 2019 yılında Bursa Nilüfer’e taşındım. Kızlarım üniversiteye başlayınca, “eğitimin yaşı yok” deyip, hayalim olan Uludağ Üniversitesi Arkeoloji Bölümü (Almanca) okudum. Minik Saka Kuşu, Sabun Kokulu Masal, Lunaparkta Keyifli Bir Gün, Cemilhan'ın Maceraları, Büyüklere Küçüklerden Masallar, Kayıp Balerin, Yüzyılın Masalları, Yavru Kedi, Gökçe Özgür Olmak İstiyor, Bir Pazar Günü, Paylaşmak Çok Güzel kitaplarının yazarı.

Benzer Yazılar