KASIM: SONBAHARIN SON ŞARKISI 🍂
- Yazar: Havin EZO
- 20 Kasım 2026
- 690 kez okundu
KASIM: SONBAHARIN SON ŞARKISI 🍂
Kasım’ın kendine has bir sessizliği var;
Öyle her sessizlik gibi değil bu…
İçinde söylenmemiş sözler, yarım kalmış hikâyeler, Biraz yağmur kokusu, biraz eski şarkılar,
Biraz insanın içine çekildiği o eski his…
Biraz da insanın nedensizce uzaklara dalmasına sebep olan bir şeyler saklı.
Benim mevsimim biraz Kasım gibi…
Kasım, sararmış yaprakların ve yarım kalmış cümlelerin en güzel mevsimi…
İçinde hem yağmur hem de hiç dinmeyen bir bahar saklı.🍂🍁🍂
Belki bu yüzden severim Kasım’ı.
Çünkü bazı mevsimler takvimde değil, insanın içinde yaşar.
Kimi ilkbaharda çiçeklenir, kimi yazın güneşiyle canlanır.
Ben biraz sonbahar insanıyım.
Biraz yağmur sesi, biraz sararmış yaprak, biraz da eski bir türkünün hiç eskimeyen sızısı…
Kasım, sonbaharın bize bıraktığı son mektuptur sanki. Yapraklar birer birer toprağa düşerken ağaçlar vedanın da bir güzelliği olduğunu öğretir insana.
Her dökülen yaprak bir kayıp değildir belki.
Bazen yeniden başlayabilmek için bırakmak gerekir dallarda taşıdıklarını.
Bu ayın şarkıları da başkadır.
Bir akşamüstü radyoda ansızın çalan eski bir şarkı alır götürür seni yıllar öncesine.
Belki çocukluğuna, belki artık aynı sokaklarda yürümeyen insanlara, belki de bir zamanlar olduğun ama artık olamadığın o eski hâline…
Bir türkü duyarsın, sözleri senden yıllar önce yazılmıştır ama sanki biri oturmuş, senin hikâyeni anlatmıştır.
Kimi zaman bir kemanın ince sızısında bulursun kendini, kimi zaman bir Anadolu türküsünün içli nağmesinde.
Çünkü Kasım biraz da müziğin insanın içine işlediği aydır.
Şarkılar yalnızca dinlenmez bu mevsimde;
Hatırlanır, yaşanır, hatta bazen insanın yerine ağlar.
Sonra yağmurlar başlar. Camın ardında ağır ağır süzülen damlaları izlerken bir fincan kahvenin, sessizliğin ve hiçbir yere yetişmek zorunda olmamanın kıymetini anlarsın.
Dünya telaşla bir yerlere koşarken sen biraz durmak istersin. Bir kitabın arasında kaybolmak, eski fotoğraflara bakmak, yarım kalmış cümleleri tamamlamak…
Kasım’ın en güzel tarafı da budur belki:
İnsana kendini hatırlatır.
Ne tam bir başlangıçtır ne de bütünüyle bir veda. Sonbaharın son demlerinde, kışın kapısına bırakılmış küçük bir aralıktır.
Bir yanında geçmişin sıcaklığı, diğer yanında yaklaşan soğukların sessizliği vardır.
İnsan ikisinin arasında durur ve fark eder ki zaman geçerken yalnızca mevsimler değişmez; bizde biraz değişiriz.
Belki bazı özlemler hiç dinmez, bazı insanlar hiçbir mevsimde geri dönmez, bazı cümleler ömür boyu yarım kalır.

Ama hayat, bütün bu eksiklerine rağmen güzeldir.
Bir yağmurun ardından toprağın kokusunda, bir yaprağın son dansında, hiç beklemediğin anda karşına çıkan eski bir şarkıda saklıdır o güzellik.
Ve ben yine de severim Kasım’ı….
Hüznünü de severim, yağmurunu da, erken kararan akşamlarını da.
Çünkü her h ü z ü n mutsuzluk değildir.
Bazı hüzünler insanın ruhuna iyi gelir; onu biraz yavaşlatır, biraz derinleştirir, biraz da kendine yaklaştırır.
Belki de bu yüzden benim mevsimim biraz Kasım…
İçimde hep bir S o n b a h a r ;
Biraz yağmurun sesi, biraz kemanın hüznüme eşlik eden o ince ve derin nağmeleri ….
Biraz da geçmişin içimde hâlâ yankılanan şarkıları.
Ve bütün bunların arasında, kış gelse de hiç dinmeyen küçük bir bahar.
Güle güle Kasım…🍂🍁🍂
Giderken sararmış yapraklarını, eski şarkılarını ve yağmur kokunu da alıp götürme.
Bazı mevsimler takvimden silinse de insanın içinde yaşamaya devam eder.
Sen de bende biraz hüzün, biraz özlem, biraz da hiç solmayacak bir sonbahar olarak kal.
Hoşça kal, Kasım.
Bir başka sonbaharda, yine aynı duygularda buluşmak dileğiyle… 🍂”🍁🍂
𝓗𝓪𝓿𝓲𝓷'𝓒𝓮
𝟏𝟏/𝟐𝟏/𝟐𝟎𝟐𝟔
Havin Ezo
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

harika bir yazı… özlenmişsin…
Teşekkürler 🌹🧚♀️
“Şarkılar dinlenmez bu mevsimde”
Yüreğinize sağlık. Yazılarınızı sıklıkla bekliyoruz.
Çok teşekkür ederim 🌹
Buna gayret edicem (✿◠‿◠)