SESSİZ SEVGİ

SESSİZ SEVGİ

SESSİZ SEVGİ

Onu ne zaman sevmeye başladığımı gerçekten bilmiyorum. Bazı şeylerin bir başlangıcı olmuyor galiba. Bir gün fark ediyorsun; sesini duymayınca gün eksik geliyor, başına gelen güzel bir şeyi önce ona anlatmak istiyorsun, canın sıkkın olduğunda aklına ilk o düşüyor. Sonra dönüp bakıyorsun ki arkadaşlık çoktan başka bir yere yürümüş.

Ben o yolu tek başıma yürüdüm.

O benim en yakın dostumdu. Birlikte çok güldük, uzun uzun konuştuk, bazen hiçbir şey konuşmadan saatler geçirdik. Yanında kendim olabiliyordum. Belki de en çok bundan korktum. Bir cümle kurup bütün bunları kaybetmek istemedim.

Defalarca söylemeye niyetlendim. İçimden “Sana âşığım.” dedim. Ağzımdan sadece “Kahve içelim mi?” çıktı. O da gülümsedi. Ben yine sustum.

Kimse sustuğum için pişman olduğumu sanmasın. Ben sadece onsuz kalmaktan korktum. Bir gün telefonumu açmaması, eskisi gibi dertleşemememiz, bana bir yabancı gibi davranması… Bunların hiçbirine hazır değildim. Dostluğu kaybetme ihtimali, sevgimi söyleme isteğinden hep daha ağır bastı. Bazen bana bir şey anlatırken yüzüne bakıp dalıp gidiyordum. O konuşmaya devam ediyor, ben ise sadece “İyi ki hayatımdasın” diye geçiriyordum içimden. Bunu hiç duymadı. Duymasını da istemedim. Bazı cümleler söylendiği an güzelleşmiyor. Bazıları insanın içinde kaldığında daha çok seviliyor.

Yıllar geçti. Hayat bizi eskisi kadar sık bir araya getirmedi. Görüşmeler azaldı, telefonlar seyrekleşti. Buna rağmen biri bana hayatında değiştirmek istemeyeceğin tek şey ne diye sorsa, hiç düşünmeden onu tanıdığım günü söylerdim. Belki beni hiç o gözle görmedi. Belki gerçekten sadece dostuydum. Buna hiç kırılmadım. Çünkü onu sevmenin en güzel yanı, bana ait olmayan bir şeyi sahiplenmeye çalışmamak oldu.

Bugün hâlâ adı geçtiğinde içim istemsizce gülümsüyor. Hâlâ mutlu olduğunu duyunca içim rahatlıyor. Sanırım bazı insanlar hayatımıza bizim olsun diye değil, kalbimizin en güzel yerini sessizce doldursun diye geliyor.

Ben ona sevgimi hiç söylemedim.

Ama bir ömür boyunca en güzel cümlem hep o oldu.

Filiz Tezerdi

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

Her Zamanki Gibi

Yorumlar (2)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

    bayılırım platonik aşkların saf sevmelerine…

  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:

    Aslında bir çok insanın yaşamı boyunca düştüğü durumu çok güzel işlemişsiniz yürekten kutluyorum.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Filiz TEZERDİ

Ben Filiz Tezerdi 01.04.1978 İstanbul doğumluyum. İlkokul ve lise yıllarında profesyonel olarak Galatasaray Futbol Klübünde basketbol oynadım. Müzik tutkusu nedeniyle kısa bir dönem radyo DJ liği yaptım. Yazmak konusunda çocukluktan gelen bit alışkanlık var. Yıllarca günlük tuttum bir taşınma sırasında kaybettim sanırım en büyük kaybım. Onları hep bir kitap haline getirmek istemişimdir. Kısa hikaye, öykü ve şiirler yazıyorum.Henüz bir kitabım yok ama bir çok antoloji projelerinde yer aldım. İki çocuk annesiiyim. Özel sektörde satış danışmanı olarak çalışıyorum.