İNSANA İNSANCA DEĞER VERMEK
- Yazar: Mihrap Altıntaş
- 21 Eylül 2026
- 4 kez okundu
Her insan mutlu olmak ister ama mutluluğun nasıl elde edileceğini bilmez. Kimi için para kazanmak, kimi için sevdiği insanla evlenmek kimi için sevdiği arabayı ya da evi almak gibi şeyler mutluluk sebebi sayılabilir. Ama bunların çoğu almak eylemi ile gerçekleşecek şeylerdir. Alınca mutlu oluruz mantığı. Tabi alınca da mutlu olunur. Ama vermek eyleminin hazzı maneviyatı kadar da güzel ruhani bir mutluluk yoktur. Buna nedende insanoğlu yıllar sonra kamil olur. İnsanın hangi durumda olurda olsun ruhunun doyması beslenmesi huzurlu olması mutlu olması önemlidir. Bir başka insana da bu yönde yardım etmek mutluluk vermek de ne kadar ulvi bir durumdur. Karşılıklı ruhlarını tanımış olması, huzur bulması, mutlu olması. İnsanın insana zarar vermesi, birbirilerinden değerlerinin kalmaması, hiçe sayılmaları ne acı bir durum. Halden anlamak, olayları hale yola koymak o erdeme sahip olabilmek. Allah‘ın sizi ona vesile kılması ne yüce bir hal. Büyükler halden anlayan seni bulmadıkça bulduğun her şey seni halsiz bırakır, Halsizliğimiz bundandır vesselam demiş ve umut ederek eklemiş, bilen varsa söylesin, bakışlarından, sözlerinden, ellerinden güzellik dökülen, halden anlayan o insanlar neredeler şimdi?
Bu insanlardan olmaya ne dersiniz? Bırakalım kıskançlığı, kini, hırsı, riyayı. Sarılalım birbirimize bir olalım bir bedende tek olalım. İçimizdeki sevgiyi, sağduyuyu, merhameti insani olan her duyguyu çıkaralım cömertçe sergileyelim. Bir insana değerse sihirli çubuğunuz o insan belki de 100 insana ulaşır sizin sihrinizi bulaştırır.
Virüs ne çabuk yayıldı değil mi? Kötü olan her şey çabuk yayılıyor malum. Ve yayılan kötülüğün nelere yola açtığı da malum. Yeterince yoruldu dünya ve insanlar. Hiçbir şeyin önemi olmadığını anladı. Canı ile boğuşurken. Ne güzel demiş Kanuni Sultan SÜLEYMAN “ Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi” Ve bunu diyen her şeye sahip olan bir padişah. Her şeye sahip olsan da bir nefeslik cansın. Onu alıp alamamakta da Allah a muhtaçsın. Allah katında her insan da bir nefestir. Her nefes cihandan daha değerlidir. Ve nefesimizi ve nasıl kullandığımıza çok dikkat etmeliyiz. Unutmayalım ki, her nefesin bir mükafatı ve ya hesabı olacaktır.
Bir gün veda edersek yaşama ardımızdan arabalar, hanlar hamamlar evler değil insanlar ağlayacak, arayacak yaşatacak uğurlayacak bizi. Asıl olan insana yatırımdı. Ticari kaygı gütmeden. Attığın iyilik tohumları bir gün buradan olmasa da başka yerden çiçek açacak. Dostoyevski “Dünyayı iyilik kurtaracak derken Sait Faik Abasıyanık “bir insanı sevmekle başlayacak her şey “ der. Batının Ortadoğu’nun düşünüp yazanlarının da vardığı sonuç bu. Önce insan, insan, insan. Önce insan olacaksın sonra Müslüman, Hristiyan ya da Yahudi. Tüm bu dinler insana insanlığı öğretebilmek için sunulmuşlardır. Sen insan olmayı başarabilmek için doğduğunu anlamadıysan hangi dine inandığının hiçbir anlamı yok. Çünkü din gidilen yoldur, varılan yer değil.
Mihrap ALTINTAŞ
