IŞIK

 Duygusal Tükenmişlik :

Sürekli etrafındakileri mutlu etmek zorunda hissetmek ve karşıdan aynı oranda besleyici bir dönüş almamak, kişinin kendi enerji depolarını hızla boşaltır. Bir süre sonra içteki neşe yerini kronik bir yorgunluğa bırakır. İçine sığdıramadığınız herkese yeten enerjinizin de bir sınırı olacak elbette. Yeniden depolamak için tükenmişlik haline bürünebilirsiniz bir süre.

 Enerji Vampirliği ve Tek Taraflı Beslenme:

Gizli hayranlık veya çevredeki insanların sürekli bu ışıktan faydalanıp kendi kabuklarında kalması, enerjisi sömürülen kişide “kullanılmışlık” hissi uyandırabilir. Karşı taraf ışık vermediğinde, veren kişi bir süre sonra yalnızlaşır. Yani burada diyor ki gizliden insanların enerjisini sömürmeyin, çıkın ortaya enerji alışverişi yapın.

 Sınır Koyamama Problemi:

Bu durum genellikle kişisel sınırların zayıflığından kaynaklanır. Hayır diyememek, herkesin yükünü omuzlamak ve onaylanma ihtiyacı, bireyin kendi ruh sağlığını tehlikeye atmasına neden olur. Çok ilginçtir emeğin, paranın iyi niyetin sömürüldüğü gibi enerji de sömürülebiliyormuş.

Sonuç ve Denge Arayışı: Vermekte Haklı Mısınız?

İçinizdeki ışığı başkalarıyla paylaşmakta elbette haklısınız; bu sizin doğanızın güzel bir parçası olabilir. Ancak enerjiyi karşılıksız vermek ile kendinizden ödün vermek arasında ince bir çizgi vardır.

Psikolojik açıdan sağlığınızı korumanın yolu, ışığınızı tamamen söndürmek değil, seçici ve sınırları bilerek paylaşmaktır. Sizi beslemeyen, sadece alan ve vermeyi bilmeyen ilişkilerden bir adım geri çekilmek bir bencillik değil, ruhsal bir öz savunmadır. 

Işığınızı hak edenlerle, size aynı sıcaklıkla karşılık verenlerle paylaşmak hem ruhunuzu dinlendirecek hem de sizi tükenmişlikten koruyacaktır.

Bu şekilde yaşayan arkadaşlarımızla tanışıyoruz elbette ve gerçekten bir sınıf, bir dernek ya da bir standı eğlendirip ayağa kaldırmaya yetiyordu. Evet kişi içindeki enerjiyi zapt edemeyebilir ancak sizi aşağı çeken insanları da yukarı çekmek için haddinden fazla efor sarf etmeyin derim.