İz Bırakanlar

Yazar: Metin ÖZDEMİR
28 Ağustos 2026
12 kez okundu
2

İZ BIRAKANLAR

İnsan, ardında bıraktıklarıyla yaşar. Kimi bir ömür yaşar da ardından yalnızca sessizlik kalır; kimi ise kısa bir ömrün içine öyle anlamlar sığdırır ki, yokluğu bile varlığı kadar konuşulur. Çünkü zaman, herkesi yaşlandırır; fakat herkese iz bırakma ayrıcalığını bahşetmez.

Toprak, üzerinden geçen her adımı hatırlamaz. Rüzgâr, her sesi hafızasında taşımaz. Fakat insan yüreği öyle değildir. Bir gönle düşen iyilik, yıllar geçse de silinmez. Bir tebessüm, bir merhamet, tam zamanında söylenmiş bir cümle… Bazen koskoca bir ömrün özeti, işte o küçücük anların içinde saklıdır.

Bir köy okulunun yorgun öğretmeni düşünün. Sobayı yakarken üşüyen ellerini değil, öğrencilerinin ısınan umutlarını düşünür. Belki adı hiçbir kitaba yazılmaz; fakat yetiştirdiği çocukların başarılarında görünmeyen imzası vardır. Yıllar sonra bir doktorun şefkatinde, bir hâkimin adaletinde, bir mühendisin emeğinde onun sessiz izi dolaşır. İşte gerçek ölümsüzlük budur.

Bir baba düşünün… Akşam eve yorgun döner, cebinde büyük servetler yoktur. Ama evladına doğruluğu, emeği ve helal lokmanın kıymetini miras bırakır. O miras, bankalarda saklanan servetlerden daha değerlidir. Çünkü para tükenir; karakter nesilden nesle çoğalır.

Hayat, gürültü çıkaranları çabuk unutur. Sessizce iyilik yapanları ise zamanın kalbine emanet eder. Gösteriş, gözleri kamaştırır; ama yalnızca iyilik gönülleri aydınlatır. İnsan, alkışlarla değil, dualarla büyür.

Ne gariptir ki bugün insanlar isimlerini tabelalara yazdırmak için yarışıyor. Oysa en güzel isim, bir yetimin duasında, yaşlı bir annenin tebessümünde, öğrencisinin minnetinde yaşayan isimdir. Mermerlere kazınan yazılar bile zamanla aşınır; fakat sevgiyle dokunulmuş bir yürek, asırlara meydan okur. Kamil insan ise yapılan iyiliklerin kimsenin bilmesini bile düşünmez. Sadece Allah(cc) bilse yetmez mi? İyilik sahibi bile yaptığı iyilikleri unutsa…

Bir ağacı düşünün… Gölgesinde dinlenenler, çoğu zaman onu dikenin kim olduğunu bilmez. Fakat o ağaç, bilmediği insanlara serinlik sunmaya devam eder. İnsan da böyledir. Gerçek büyüklük, tanınmakta değil; tanımadığı insanların hayatına umut olabilmektedir.

Belki de ömrün bütün muhasebesi tek bir soruda gizlidir: “Ben bu dünyadan geçerken, hangi kalpte güzel bir iz bırakabildim?“

Çünkü ömür, takvim yapraklarında yazan yılların toplamı değildir. Ömür; dokunduğun gönüller, kaldırdığın yükler, sildiğin gözyaşları ve umut verdiğin insanların sayısıdır.

Gün gelir, sesimiz susar… Ayak izlerimizi rüzgâr siler… Fotoğraflarımız eski albümlerin arasında sararır. Fakat bir çocuğun geleceğinde, bir annenin duasında, bir dostun hatırasında yaşamaya devam ediyorsak; işte o zaman gerçekten gitmemişizdir.

İnsan bu dünyadan hiçbir şey götüremez. Ama geride bıraktığı izler, bazen kendisinden çok daha uzun yaşar. Belki de insanın gerçek ömrü, nefes aldığı yıllar değil; ardından hayırla anıldığı zamandır.

İnsan bu dünyadan hiçbir şey götüremez ama geride bıraktığı izler, bazen kendisinden çok daha uzun yaşar. Belki de insanın gerçek ömrü, nefes aldığı yıllar değil; ardından hayırla anıldığı zamandır.

Çünkü ömür, takvimlerden silinen bir tarih değildir; insanların hafızasında yaşamaya devam eden bir hatıradır. Ardımızdan söylenecek en güzel söz; sahip olduklarımızı değil, dokunduğumuz hayatları anlatan sözlerdir.

Bir kalbe umut olabildiysek, bir çocuğun geleceğine ışık tutabildiysek, bir insanın yükünü hafifletebildiysek… İşte o zaman gerçekten yaşamışız demektir.

Önemli olan ne kadar yaşadığın değil; nasıl izler bıraktığındır.

Metin Özdemir

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

HELİKOPTER EBEVEYNLİK

İlgili

Yorumlar (2)

Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

28 Ağustos 2026, 21:08

bir yüreğe dokunabiliyorsak ne mutlu bize…

Yanıtla
Ozan Kasım KOL dedi ki:

28 Ağustos 2026, 21:22

Aşı yapar ışkınlara
Bend oluyor taşkınlara
Pusuladır şaşkınlara
Adı kutlu öğretmenim

Bahçevandır derer çiçek
Engellere olur geçek
Ozan Kasım bunlar gerçek
Adı kutlu öğretmenim

Yanıtla

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

Metin ÖZDEMİR

METİN ÖZDEMİR 1979 yılında Bursa'da doğdum. İstanbul Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği bölümünden 2002'de mezun oldum.Evli ve bir çocuk babasıyım. Eğitime ve kitaplara olan aşkım hiç bitmeyecek. Elimden geldiğince topluma örnek olmayı amaçlıyorum.

İz Bırakanlar