SEVGİ DOLU İNATÇI BİR KIZ-1
- Yazar: Yıldız TEK GAMLI
- 28 Ağustos 2026
- 29 kez okundu
SEVGİ DOLU İNATÇI BİR KIZ
1.Bölüm
Annem ve babamın benim doğumumla ilgili ablamı kandırdıklarını ancak yedinci sınıfta fen dersinde anlayabildi ablam! Tabi bende …
Annemle babamın hikayesine göre; ablam, oyun ve oda arkadaşı olacak harika bir kız kardeş istiyormuş! Ablamı çok sevdikleri ve yalnız kalmasına dayanamadıkları için beni dünyaya getirmişler? Ablam beni o kadar çok sevmiş ki hastaneden geldiğim gün bütün oyuncaklarını beşiğime yığmış ve ben de ona sevgiyle bakmışım?
Oysa ki ablamla benim aramda tam BİR yaş yirmi iki gün var! Annem bana hamile kaldığında ablam ÜÇ AYlıkmış!? Bir bebeğin üç aylıkken böyle istekler söyleyeceğini bırakın “agugu” dışında bir şey söyleyemeyeceğini biliyorum.
Her zaman yanımda olan ablam kandırıldığına üzülmüştü ama hiçbir zaman varlığımdan şikâyet etmedi.
İşte böyle başladı benim hikayem…
Gözlerimi açtığım ve hatırladığım her anıda ablamla büyüdüm. Aynı odada, karşılıklı yataklarda ortaokul bitene kadar aynı arkadaşlarla devam etsek de iki çok farklı çocuklardık.
Çocukluğumla ilgili en çok hatırladığım şey hayvanlarla konuştuğuma inandırmaktı çevremdekileri. Elbette karşılıklı bir diyalogdan bahsetmiyorum. Bulduğum her hayvanla iyi ilişkiler kurar, inadımla o hayvanı bir şekilde eve alır, besler, sever, sonra annemin duygu sömürüsüyle hiçbir hayvanı annesinden ayırmamak için aldığımız yere bırakırdık.
Bu yüzden evimizde kediler, köpekler, güvercinler, tavşanlar hatta sümüklüböcekler bile eksik olmazdı. Bir de babamızdan sakladığımız hayvan yemleri… Küçük yaşıma rağmen şu konuda hak verirdim; hiçbir insan ömrünü geçiremeyeceği bir canlıyı sahiplenmemeli ya da sahiplendiği canlıyı “Sıkıldım” diye sokağa atmamalıydı.
devam edecek…
Yıldız Tek Gamlı
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

değerli yorumlarınızı bekliyorum…