KUSURU ÖRTMENİN İNCELİĞİ

Yaşam
KUSURU ÖRTMENİN İNCELİĞİ

KUSURU ÖRTMENİN İNCELİĞİ

Bazı kusurlar, görülmekten çok merhametle örtülmeyi bekler.

İnsan, başkasının kusurunu gördüğünde aslında yalnızca karşısındakini değil, kendi kalbini de sınar. Çünkü görmek kolaydır; fark etmek, dile getirmek, anlatmak…

Bunların hepsi insanın nefsine daha kolay gelir. Asıl incelik ise gördüğün hâlde susabilmek, bildiğin hâlde incitmemek ve bir kusura şahit olduğunda onu başkasına taşımamaktır.

Hepimizin sakladığı bir tarafı vardır. Kimsenin bilmediği kırgınlıklarımız, kimseye anlatmadığımız yanlışlarımız, içimizde sessizce taşıdığımız eksiklerimiz…

Dışarıdan bakıldığında tamam görünen hayatların içinde, yalnızca Allah’ın bildiği nice hikâyeler vardır. Bu yüzden bir başkasının kusuruna bakarken, kendi kusurlarımızı hatırlamak gerekir.

Belki de insanı güzel yapan, kusursuz oluşu değil; kusur gördüğünde merhameti seçebilmesidir.

Çünkü kusur arayan göz, zamanla güzellikleri göremez olur. Her insanda bir eksik, her sözde bir yanlış, her davranışta bir kusur arar. Oysa gönül güzelliği, insanların eksiklerini saymakla değil, eksiklerine rağmen onları incitmemeyi bilmekle ortaya çıkar.

Birinin hatasını yüzüne vurmak kolaydır. Onu başkasına anlatmak daha kolay… Fakat duyduğunu içinde tutabilmek, gördüğünü örtmek, bir insanın mahremine perde olabilmek; işte gerçek zarafet burada saklıdır.

Bazen bir kusuru örtmek, uzun uzun nasihat etmekten daha büyük bir iyiliktir. Çünkü insan her zaman hatırlatılmaya değil, bazen unutulmaya ihtiyaç duyar.

Her yanlışın herkes tarafından bilinmesi gerekmez. Bazı şeyler vardır ki, üzeri örtüldüğünde insanın onuru korunur, kalbi incinmez ve yeniden güzel bir başlangıç yapabilmesi için ona sessiz bir alan bırakılır.

Ne kadar kolay konuşuyoruz başkalarının hayatları hakkında… Bir cümleyi alıp büyütüyor, bir hatayı yıllarca taşıyor, bir insanı tek bir yanlışıyla tarif ediyoruz.

Oysa insan, yalnızca düştüğü yerden ibaret değildir. Herkesin yeniden doğrulma, değişme ve güzelleşme hakkı vardır.

Bize düşen, insanların açıklarını aramak değil; açık gördüğümüzde üzerini iyilikle örtmektir.

Çünkü bugün başkasında gördüğümüz kusurun, yarın bizim imtihanımız olmayacağının hiçbir garantisi yoktur. İnsan, başkasının ayıbına bakarken kendisini güvende sanmamalı.

Kendi kusurlarını hatırlayan bir kalp, başkasına karşı daha merhametli olur.

Belki en güzeli şudur:

Bir insanın kusurunu gördüğünde onu küçültmek yerine örtüyorsan, yalnızca onun ayıbını değil, kendi kalbinin de güzelliğini koruyorsundur.

Örtmek, görmemek değildir.

Bilakis görmek, fakat incitmemeyi seçmektir.

Bilmek, fakat yaymamaktır.

Şahit olmak, fakat mahremiyete saygı duymaktır.

İşte bu yüzden bazı güzellikler gözle değil, gönülle anlaşılır. Bazı iyilikler yüksek sesle değil, sessizce yapılır.

Bazı insanlar hayatımıza, kusurlarımızı yüzümüze vurmak için değil; onları incitmeden örtebilmenin ne kadar büyük bir zarafet olduğunu öğretmek için dokunur.

Belki insanın en güzel hâli, başkasının kusurunu gördüğünde dilini susturup kalbini merhamete açabildiği hâlidir.

 

Zeynep Altıntaş

Diğer Yazılarımı Okudunuz mu?

SADRA ŞİFA

Etiketler:

#bilinçliyaşam #eğitim #öğretim deneme

Yorumlar (3)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    10 Kasım 2026, 21:28

    kaleminize sağlık…

    Yanıtla
  2. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    10 Kasım 2026, 21:28

    kusuru örtmek…

    Yanıtla
  3. Ozan Kasım KOL dedi ki:
    10 Kasım 2026, 22:35

    Kusur kapatmak, bir kusuru görünce gece gibi sessiz olmak. Çok büyük bir erdemdir. Kaleminize sağlık.

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

ZEYNEP ALTINTAŞ

Zeynep Altıntaş – Kısa Öz Geçmiş 1995 yılında Diyarbakır’da doğdum. Bingöl Üniversitesi Bilişim Teknolojileri bölümünden bölüm üçüncüsü olarak mezun oldum. Hâlihazırda Anadolu Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümündeki eğitimime devam etmekteyim. Sivil toplum, gönüllülük, eğitim ve sosyal sorumluluk alanlarında aktif çalışmalar yürüttüm. TÜGVA, İHH, Medeniyet Tasavvuru Okulu (MTO), Kızılay ve İzcilik gibi çeşitli sivil toplum kuruluşlarında aktif görevler üstlendim; gönüllülük faaliyetlerinde bulundum ve temsilcilik yaptım. Hâlihazırda kıymetli Yusuf Kaplan Hocamızın asistanlığını yürütmekte, eğitim ve kültür alanındaki çalışmalara katkı sunmaktayım. Kaymakamlık, belediye ve Gençlik ve Spor Bakanlığı (GSB) bünyesinde yürütülen çeşitli projelerde görev alarak farklı alanlarda deneyim kazandım. 2022–2025 yılları arasında Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinde, yetim ve öksüz çocuklara yönelik çalışmalar yürüten birimde görev yaptım. Bu süreçte ihtiyaç sahibi çocuklara destek olmayı amaçlayan sosyal sorumluluk projelerinde aktif rol aldım. 2025 yılında belediye başkanının değişmesinin ardından işten çıkarıldım. Hâlihazırda bir köy okulunda ücretli öğretmen olarak görev yapıyorum. Bilişim Teknolojileri ve Yazılım alanında öğrencilerime eğitim veriyor, onların gelişimine katkı sunmaya çalışıyorum. Eğitim yoluyla gelecek nesillere katkı sağlamayı ve bilgi birikimimi öğrencilerimle paylaşmayı önemsiyorum. Kamu kurumlarında edindiğim iş deneyimleri, sivil toplum kuruluşlarındaki gönüllülük faaliyetlerim, asistanlık görevim ve eğitim alanındaki çalışmalarım sayesinde sosyal sorumluluk, proje yürütme, organizasyon ve ekip koordinasyonu alanlarında deneyim kazandım. Akademik başarılarımı toplumsal sorumluluk bilinciyle birleştirerek kendimi geliştirmeyi ve toplum yararına çalışmalarda bulunmayı hedefliyorum. Bundan sonraki süreçte de bilgi birikimimi, mesleki tecrübelerimi ve gönüllülük anlayışımı topluma fayda sağlayacak çalışmalara aktarmayı amaçlıyorum.

Benzer Yazılar