Üç Gülün Hikayesi
- Yazar: Metin ÖZDEMİR
- 12 Mayıs 2024
- 96 kez okundu
![Üç Gülün Hikayesi](https://fisildayankalemler.org/wp-content/uploads/2024/05/PHOTO-2024-05-12-09-44-28.jpg)
Üç Gülün Hikayesi
Bundan yıllar önce üç gül yaşarmış bir sarayın bahçesinde.
Güllerden biri beyaz biri mor diğeri de kırmızıymış.
Beyaz gül bahçedeki diğer güller arasında mutlu olmaya çalışmış ömrü boyunca.
Hep kendisinin koparılmasını beklemiş.
Beklemiş kristal bir vazoda sarayın en güzel odasını süslemekmiş tek muradı.
Kendisini de inandırmış buna.
Her sabah yeni bir umutla uyanmış ama ömrü vefa etmemiş muradına ulaşmaya.
Mor gül çok gururluymuş çünkü sahibi ta Çin’den getirmiş onun tohumunu.
O da bunu paye saymış diğer çiçekler arasında.
Eğmemiş başını, eğilmemiş kimse önünde, gururundan ödün vermemiş hiç.
Kırmış tüm kalpleri kibir dolu sözleri ve bakışıyla.
Ta ki padişahın yaramaz çocuğuyla tanışan kadar.
Çocuk koparıvermiş dalından hiç acımadan.
E hayat bu “Elbet eden bulur sonunda”
Anlamış diğer çiçeklere ne kadar kötü davrandığını, onları ne kadar üzdüğünü,
Gözlerinden yaşlar boşalıvermiş o anda
Dayanamamış yüreciği hemen verivermiş canını oracıkta
Arkasında ise sadece kırık kalpler bırakmış yaşadığı ömrün sonunda
Kırmızı gülün ise bir dileği varmış.
Gül dalında güzeldir lakin onun dileği iki gönül arasında köprü olmakmış.
Varsın beni dalımdan koparsınlar.
Bunu da dileğim için yapsınlar diye dua etmiş günlerce
Bir gün bahçeden geçen padişahın küçük kızı belirivermiş başucunda
Usulca, incitmeden koparmış al gülü belinden
Mutluymuş artık kırmızı gül, dileğinin kabul olacağını hissettiğinden
Ama bir yandan da korkmuyor değilmiş mor gülün acı sonunu bildiğinden
Merakla al gül kendisine ne olacağını beklerken
Padişahın güzel kızı “SENİ ÇOK SEVİYORUM ANNECİĞİM” diyerek
Mis gibi kokan kırmızı gülü takdim etmiş bütün sevgisiyle melek anneciğine
Solacağını bilse de birkaç gün içinde
Kırmızı gülün dileği kabul olmuş sonunda
İki gönül arasında köprü oldu ya artık ondan mutlusu yokmuş.
Sonunda ermiş hayalindeki muradına.
İşte o günden sonra “Gül kokulu melek annem” diye seslenmiş annelerine yavruları
Tıpkı benim canım anneme seslendiğim gibi “GÜL KOKULU MELEK ANNEM,
GÜL KOKULU MELEK ANNEM MELEK ANNEM”
Metin ÖZDEMİR
Editör: Nigar KAYA
Genel Yayın Yönetmeni: Elif ÜNAL YILDIZ
Yazarın Diğer Yazılarını Okudunuz mu?
Virüsler Bizi Kendimize Getirir mi?