HAYAT DEDİĞİN

Edebiyat/Şiir
HAYAT DEDİĞİN

HAYAT DEDİĞİN

Yıl 2006…

İşten geldim ve akşam haberleri izlemek için televizyonu açıp oturdum. Televizyonda kayıp insanları arayan bir kanala denk geldim. Kızını arayan bir annenin feryadı yürekleri dağlıyordu. Türkiye’den Almanya’ya gelin olarak giden, yıllarca ailesine ziyarete getirmedikleri kızını arayan bir annenin kızıyla buluşmasını izledim. Derinden etkilendim. 

Bu gerçek olaya bir şiir yazmalıydım. O gece bana uyku yoktu, kafamdan, aklımdan çıkmıyordu. Sanki o kız benmişim gibi etkilendim. Uyuyamayacağımı anladım ve kalktım. Kalemimi, kağıdımı alıp mutfak masasına oturup o gece bu şiirimi yazdım:

KANAMASIN ARTIK YARAN

Sevseydi dağları aşar gelir, demişsin.

Geldim işte, geldim sana anacığım.

Vuslata doğru attım adımlarımı,

Koştum işte, geldim sana anacığım,

Sar beni kollarına, kokla buram buram.

Sıkı sıkı sarıl ki kanamasın artık yaran.

Annem, yavrum, kuzum de bana,

Özledim tatlı sözlerini, o gözlerini,

Sıkı sıkı sarıl bana, sarıl bana anacığım.

Çok uzaklardan geldim zamansızca,

Yıllar geçip gitti, sensiz amansızca.

İçimde hasret büyüdü; koskoca,

Geldim işte, geldim sana anacığım.

Yüreğimde yerin bir başka

Bu ayrılıklar olmasaydı keşke

Ne rüyada görürdüm ne de düşte,

Geldim işte, geldim sana anacığım.

Selvinaz‘ını sar kollarına,

Kokla şimdi buram buram,

Sımsıkı sarıl ki kanamasın artık yaran.

Ne tutacak dalım ne gidecek evim…

Biliyorum senin yüreğinde, kucağında yerim.

Bir bilsen ben seni nasıl özledim.

Yeter ki iste, uğrunda ölürüm sana.

Geldim işte, geldim sana anacığım!

Kokla Selvinaz‘ını buram buram.

Sımsıkı sarıl ki kanamasın artık yaran.

Selvinaz Ceylan

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

OLDU MU

Etiketler:

#gurbet #sempati anı Anne EMPATİ hasret Şiir

Yorumlar (1)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    24 Ekim 2026, 21:54

    kaleminize sağlık…

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Selvinaz CEYLAN

01.10.1963 Yozgat Sarımbey köyünde doğdum. İlkokulu ve ortaokulu köyümde okudum. Altı kardeşten dördüncüsüyüm. Yıllar önce işçi olarak Almanya'ya yerleşmiş olan babam, aile birleşimi yoluyla bizide 1977 yılında Almanya'ya getirdi. Ben 13 yaşındaydım. Almanca bilmediğim için ortaokulu orda tekrar okudum. Ardından meslek lisesine giderek dikiş nakış ve gastronomi eğitimi aldım. Daha sonra iş hayatına atıldım, aynı zamanda hayalimdeki hemşirelik kurslarına katıldım. Elimde Almanca, Türkçe sözlüğü ile ehliyet sınavına gittim.1985 yılında evlendim. İki çocuk annesiyim.Bu süreçte vatan hasretine özleme dayanamayan yüreğimle, işten sonra akşamları bana kalan zamanımda günlük yazmaya başladım. Daha sonra yazılarım şiire döndü. Uzun yıllardır şiir yazıyorum. Zamanla gastronomi üzerine kendi işimi kurdum ve uzun süre çalıştım, fakat sağlık problemlerim yüzünden işimi bırakmak zorunda kaldım. Şimdi şiir yazmaya daha çok zamanım var, yani işe devam.

Benzer Yazılar