Salvo Yapıyor Gönlüm- 29

Salvo Yapıyor Gönlüm- 29

SALVO YAPIYOR GÖNLÜM

29- SAHNE

salvo yapıyor gönlüm

sızlıyor göğsümün tetiği gece çökünce

gün bitiyor salvolar bitmiyor

ateşleniyor sahipsizce

barut kokuyor üstüm başım

dört bir yandan saldırırken hayat

kalkanıyım kuşatılmış korkularımın

 

seyirciler gider ben çıkarım

sağılmışsa kara aydınlık

kesilmişse uğultular

kediler uyumuşsa tenhalarda

ay süzülmüşse sükûnetine

salvoları karşılarım

 

şimdi ölüm yarısındadır kent

yaşayan yarısında ben

sahne alırım oyun bitince

görüşümde kurşuni sisler

görüş açımdadır sisler

mayınlı sessizlikler

silâhım zulada bekleyen yalnızlığım

 

dekorlar kalkar

spotlar söner

sahne tozu kapatır ayak izlerini

girerim siperlerime

silâhım beynimde

beynim kalbimde

 

elimde annemin çuvaldızı

beklerken sen kalbimin çeperinde

dikiyorum yırtılan geceyi

nöbetindeyim hayallerin hayaletinde

 

siz giderken gelirdim ben

siluetin karanfil bahçesinde

ben ölürken

 

hiç görmezsiniz

yapayalnızdır salvolarım

görünmez mürekkeple yazıldılar

 

12 Mayıs 2026

Kudret Köksal

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

FİLENİN SULTANLARI DEĞİL

 

Etiketler:

#salvo Şiir

Yorumlar (2)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

    harika bir şiir bu salvolar baştan sona harika…

  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:

    Üstadım kalemine yüreğine sağlik.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kudret KÖKSAL

İsterse milyonlar okusun milyonlar satsın kitaplaştırıp isterse hiç okunmasın kimseler kaale almasın bütün bunlar ne yüceltir beni ne batırır yerin dibine ben benim Kudret Köksal yazdıklarım neyse oyum yazdıklarım neyse o kadar bilen bilir tanıyan tanır gerisi laf-ı güzaf