KASIM’IN DEVRİMİ
- Yazar: Aylin ŞEN
- 6 Kasım 2026
- 8 kez okundu
KASIM’IN DEVRİMİ
Kasım, cebinde saklar söylenmemiş onca sözü,
Geceye emanet eder günün o son nefesini.
Saatler bile unutmuş zamanın bitmeyen hevesini,
Ay ışığı dinler olmuş sokakların sessizliğinin sesini.
Ne takvim anlatabilir içindeki tarifsiz değişimini,
Ne rüzgâr silebilir yaşanmamışlığın o derin izini.
Kasım, bir mevsim değil, insanın kendiyle yüzleşmesini,
Kimi için bir başlangıç, kimi için ömrünün en sessiz devrimini.
Kaç mevsim saklıdır insanın yüreğinde,
Kaç yarım kalmış cümle vardır dilinin ucunda?
Kim bilir kaç kez susmuştur, istediklerini anlatamadığında,
Kaç kez kendi sesini aramıştır içinin kuyusunda…
Bir bakarsın, günler geçip gidişine,
Bir bakarsın, ömür içinde biriktirmesine.
Ne yaşadıkların sığar bir takvimin yapraklarına,
Ne de söyleyemediklerin kaybolur gecenin uğultusunda.
Kasım, yüreğinde saklar dökülememiş gözyaşlarını,
Bir bir süzüleceği vakti bekler, öyle sessizce…
Belki bir çığlık kopacak içinden,
Gözlerinden damla damla yaşanamamış bir ömür akacak ta ciğerinden…
Kimi zaman bir susuş anlatır her şeyi,
Kimi zaman bir bakış ele verir içindeki apaçık o gerçeği.
İnsan, en çok kendine sakladığı kırgınlıklarla yorulur,
Ve bazı duygular vardır ki, sustukça umutsuzluğun dibinde boğulur.
Kasım’ın koynunda saklıdır nice yarım kalmışlığı,
Nice içe atılmış söz, nice sessizce yaşanmışlığı.
Her gün biraz daha eksilir insanın içindeki hevesi, yüzündeki gülümsemesi.
Bazen bir ömür susar da duyuramaz içindeki susturamadığı o sesi.
Belki de bütün mesele, geçmişin gölgesinde kaybolmadan yürüyebilmekti…
Kendi içindeki suskunluğu duyabilmekti, duyurabilmekti…
Ve her şeye rağmen yeniden kendine dönebilmekti.
Kasım… Bir yaprağın dalından kopuşu kadar sessiz,
Bir yüreğin kendine dönüşü kadar derin.
Kimi zaman bir vedanın son cümlesi,
Kimi zaman yeni bir hayatın ilk nefesi…
@yazar_aylin_sen
Aylin Şen
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

hüzünlü bir sonbahar şiiri olmuş…