KIZ DOĞDU

Edebiyat/Şiir
KIZ DOĞDU

KIZ DOĞDU

Uzun bir sessizlik oldu.
Kız doğdu dedi bir ses.
Odayı dolduran derin iç çekişler, karanlık ve kasvetli bir şekil alıp, yanı başına oturdu kadınların.
Bir oda dolusu kadın, bir zamanlar kendileri de küçük birer kız çocuğu olan bir oda dolusu kadın. Ne zaman sessizliğin kucağına bırakmışlardı, dünyaya merhaba diyen ilk çığlıklarını. Sessizlik ne zaman içine hapsetmişti cıvıltılı var oluşlarını.

Uzun bir sessizlik oldu.

Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Beraberlerinde getirdikleri sihirli dokunuşla tuttular annelerinin elini. Büyüdüler, yürüdüler hayatın tam ortasına. Ellerinin değdiği her yere bulaştırdılar sihirlerini, güzelleştirdiler. Hayallerine tüm dünyayı sığdırdılar, filizlendirdiler çiçeklerle bezediler, azı çok ettiler, çoğu pay ettiler. Şarkılar söylediler, nakışlar işlediler, yemekler yaptılar, dikişler diktiler. Yeniden doğurdular her gün dünyayı küllerinden. Korkmadılar, yorulmadılar hikayeler anlattılar, buluşlar yaptılar, kitaplar yazdılar, yaralarını sardılar dünyanın. Beslediler, büyüttüler, öğrettiler dünyanın geleceğine doğan her çocuğu. Hiç durmadı kadınlar, karanlık geceleri cesaretin ışığıyla aydınlattılar.
Uzun bir sessizlik oldu.

Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Korktu karanlığı sevenler. Kadının renkleriyle bezendikçe dünya, ellerindeki çamuru, kalplerinin katran karasına ekleyip griye boyamak istediler tüm düşleri. Sesinden korktular kadının, sözünden, kokusundan, aklından, bedeninden, şarkılarından, cesaretinden ve hepsinden de çok vazgeçmeyen kararlılığından, gücünden korktular. Korkudan ördükleri kalıplarının arasından güneş sızmasın, çiçekler açmasın istediler. Dünya köşeli olsun, siyah beyaz olsun istediler. Kadınların varlığını etiketleyip dokunulmaz sandıklara saklamak istediler.
Uzun bir sessizlik oldu.

Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Çığlık attılar dünyaya gelirken, o tozlu sandıkların kilitleri kırıldı. Tüm renkleri saçıldı hayatın dört bir yana.

Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Filizlendi yaşam tekrar tekrar durmaksızın, inatla, hayat anaların rahminde can buldu bitip tükenmeden…
Uzun bir sessizlik oldu.

Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Sustu korkularıyla baş edemeyenler, karanlıkla yoldaş olanlar, dünyanın renklerine kör olanlar.

Ve…
Kızlar doğdu yeryüzünün her yerinde.
Sihirlerini tüm dünyaya bulaştırarak, yaşamak arzusuyla….

Negah Ruşen Özcan

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

TATLI BİR RÜYA

Etiketler:

#kadın dünya güç hikaye

Yorumlar (2)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    4 Kasım 2026, 22:04

    değerli arkadaşımın çiçek açan bir yazısı… harikasın çiçek açtım sayende…

    Yanıtla
  2. Anonim dedi ki:
    4 Kasım 2026, 22:10

    Kaleminize yüreğinize sağlık.

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Negah Ruşen ÖZCAN

1969 yılında doğdum. Tüm eğitim hayatımı Ankara’da tamamladım. Hacettepe Üniversitesi Beslenme ve Diyetetik bölümünden mezun oldum. 30 yıllık meslek hayatımın ardından emekli oldum. Birisi şiir (Geride Kalanlar), diğeri öykü (İsimsiz Kadınlar Günlüğü ) olmak üzere yayınlanmış iki kitabım bulunmaktadır. Evli ve bir çocuk annesiyim.

Benzer Yazılar