HAYRETTİN KARACA BİYOGRAFİ -5

HAYRETTİN KARACA BİYOGRAFİ -5

HAYRETTİN KARACA BİYOGRAFİ -5

TOPRAKSEVER HAYRİ

 Biz çocukken geri dönüşüm kutuları yoktu, kutu kutu binalarda yaşamıyorduk. İçinde küçük bir avlusu olan, iki katlı, ahşap evlerde otururduk. (Bandırma evleri) Ekmeğimizi annem pişirir, sadece bayram sabahları fırından tahinli çörek alırdık.

Bahçemizde meyvemizi, sebzemizi yetiştirir, tavuğumuzun yumurtasını yer, unu değirmenden, sütü sütçüden, eti kasaptan alırdık. Parayı kazanan babalar olsa da evi geçindiren annelerdi.

Sobamızda odun yanar, hem ısınır hem yemeğimizi pişirirdik. Sobanın külü mahallenin bir köşesine yığılır; tavuklar bitlerini temizler, sebzelere bir böcek düşse o kül suyla karıştırılıp domatese, bibere, fasulyeye serpilirdi.

Zeytinyağı tenekesi atılmaz, balkonda sardunyalar, küpeliler, begonyalar için saksı olurdu. Yediğimizden arta kalanlar ya hayvanlara yem olur ya da toprağa gömülüp tekrar toprağa katılırdı.

Herkes yoksuldu ama hiç kimse aç değildi. Kimin ne ihtiyacı varsa evin hanımları bilir, her gün pişen yemekten mutlaka bir kap kimse görmeden komşuya verilirdi.

Annem hep “Komşusu açken evde tok uyuyan bizden değildir.” derdi. O günlerde anladım ki; bitmez dediğimiz her şey bir gün bitebilir ama üretirsek, paylaşırsak, tekrar doğaya verirsek toprak bize yine yine verir. Aç olmayız, yok olmayız…

 

Toprağın bol olsun annem…

 Hayrettin Karaca’dan İnciler 

–         – 150.000 kilometre belki daha fazla yol yaptım ama ağaç görmeye, toprakla uğraşmaya doyamadım. 

–         – Bilgili olacaksın. Çok oku, çok yaz ama bildiklerini insan ayrımı yapmaksızın paylaş. Elbette bilgili olduğumuz kadar ilgili de olmamız gerekli. En önemlisi tepki. Üzerinize vazife olmayan işlere karışın.

 – Bir, çok güçlüdür. Bir olmadan örnek olmaz, birlik olmaz. 

–         – Artık görevimizi gençlere bıraktık… 

 

Hayrettin Karaca

TEMA Kurucusu

4/Nisan/1922- 20/Ocak/2020

Ruhuna minnetle, saygıyla…

Yıldız Tek Gamlı

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

Hayrettin Karaca Biyografi- 4

 

 

 

Yorumlar (3)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

    yorumlarınızı bekliyorum

  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:

    Bu değerde ki insanlar nadir bulunurlar. Kıymetlerini yaşarken bilmek gerek.

  3. Ebru Zeynep Disiacik dedi ki:

    Sıcak bir yazı. Anılara, eski günlere, paylaşmaya yönlendiren ve şimdilerde görülmeyen. Kaleminize sağlık…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yıldız TEK GAMLI

1976 yılında Ankara’nın Altındağ ilçesinin bir semti olan Doğantepe’de büyüdüm. Aslen Nevşehirliyim. Tipik bir Anadolu ailesinin altı çocuğundan biriyim. Konya Selçuk Üniversitesi Akşehir M.Y.O. Muhasebe bölümünü bitirmek dışında Ankara’dan ayrılmadım. Ankara Hacettepe Üniversitesi Sağlık İşletmeciliğini tamamladım. Amerikan Kültür Derneği’nde İngilizce öğrendim. Bu arada Ankara Tabipler Odası’ndan Hastane Yönetimi eğitimini bitirdim. Tüm bu eğitimleri tamamlarken Ankara Özel Güven Hastanesi’nde 7 yıl çalıştım. Evlenince kendi sağlık işletmemize geçip 4 yıl Halkla İlişkiler Müdürlüğü’nü yürüttüm. AÇEV (Anne-Çocuk Eğitim Vakfı)’le tanışıp, gönüllü annelik yaptım. Çocuklarla daha mutlu olduğumu fark edince Çocuk Gelişimi ve Eğitimi’ni bitirip, 2 yıl devlet okullarında sözleşmeli, 2 yıl özel kurumlarda İngilizce ve İngilizce Drama öğretmenliği yaptım. Meme ve lenf kanseri nedeniyle çocuklarım olan öğrencilerimden ayrıldım. Tedavim devam ederken TEMA Vakfı ile tanışıp, çocuklara doğayı anlatmanın yanında, ara ara yine onlarla birlikte vakit geçirmenin yolunu buldum. 2019 yılında Bursa Nilüfer’e taşındım. Kızlarım üniversiteye başlayınca, “eğitimin yaşı yok” deyip, hayalim olan Uludağ Üniversitesi Arkeoloji Bölümü (Almanca) okudum. Minik Saka Kuşu, Sabun Kokulu Masal, Lunaparkta Keyifli Bir Gün, Cemilhan'ın Maceraları, Büyüklere Küçüklerden Masallar, Kayıp Balerin, Yüzyılın Masalları, Yavru Kedi, Gökçe Özgür Olmak İstiyor, Bir Pazar Günü, Paylaşmak Çok Güzel kitaplarının yazarı.