KALEMİN KELAMI
- Yazar: Nurgül BALCI
- 11 Kasım 2026
- 17 kez okundu
KALEMİN KELAMI
İNSAN : KENDİ VARLIĞININ İKNA ÇABASI
Sonuçta her insan, kendi varlığını sürdürmeye ve kendini ikna etmeye çalışan bir varlıktır. Belki de insan olmanın en temel çelişkisi burada başlar. İnsan yalnızca yaşamakla yetinmez; neden yaşadığını, kim olduğunu, neye inandığını ve varlığının ne ifade ettiğini de anlamlandırmaya çalışır.
Her insanın kendi içinde görünmeyen bir mücadelesi vardır. Bu mücadele çoğu zaman başkalarıyla değil, doğrudan kendisiyle yaşanır. İnsan, düşüncelerini savunurken aslında kendi gerçekliğini korumaya çalışır. İnandıklarını sorgular, sorguladıklarını yeniden savunur. Bazen haklı olduğuna inanmak ister, bazen yanıldığını bilmesine rağmen kendi düşüncesinden vazgeçemez. Çünkü insan için bazı düşünceler yalnızca fikir değil, varlığını üzerine inşa ettiği dayanaklardır.
Her insanın varlığı bir çatışmadır.
Kabul etmekle reddetmek, inanmakla şüphe etmek, olmakla görünmek, özgürleşmekle ait olmak arasında devam eden bir çatışma…
İnsan bir yandan kendisi olmak isterken diğer yandan toplumun kendisinden beklediği kişiye dönüşür. Kendi istekleriyle sorumlulukları, düşünceleriyle öğretilmiş doğruları arasında gidip gelir. Zamanla hangi düşüncenin kendisine ait olduğunu, hangisinin yaşam boyunca ona kabul ettirildiğini ayırt etmekte zorlanır.
Belki insanın en büyük yanılgısı, kendisini tanıdığını düşünmesidir. Oysa insan, kendisini tanımaya başladığı noktada bile değişmeye devam eder. Dün savunduğu bir düşünceyi bugün reddedebilir. Bir zamanlar vazgeçilmez gördüğü şeylerden uzaklaşabilir. Kendi doğrularının bile zamanla değişebileceğini fark eder.
Peki insan, kendi varlığını gerçekten tanıyabilir mi?
Yoksa hayatı boyunca kendisine anlattığı hikâyelere inanarak mı yaşar?
İnsan bazen mutlu olduğuna kendini ikna eder, bazen güçlü olduğuna, bazen de her şeyin yolunda olduğuna… Çünkü gerçeğin kendisiyle yüzleşmek her zaman kolay değildir. Kimi zaman savunma mekanizmaları geliştirir, kimi zaman susar, kimi zaman da kendisine bile itiraf edemediği düşüncelerin arkasına saklanır.
Üstelik insan yalnızca kendi varlığını değil, başkalarının varlığını da anlamlandırmaya çalışır. Karşısındakini kendi düşünce dünyasından değerlendirir, onun davranışlarına kendi gerçekliğinden anlam yükler. Böylece herkes kendi doğrularının merkezinde bir dünya kurar.
Birbirini anlamaya çalışan insanlar, çoğu zaman birbirlerini kendi düşüncelerine ikna etmeye çalışırlar. Belki de bu yüzden insan ilişkileri yalnızca sevgi, bağlılık ve anlaşma üzerine değil, aynı zamanda kabul görme ve kendini ifade edebilme ihtiyacı üzerine kuruludur.
Peki bütün bu çabanın sonunda insan neye ulaşır?
Kendisine mi, başkalarına mı, yoksa yalnızca varlığını sürdürmesini sağlayan bir kabullenişe mi?
Belki de insanın asıl yolculuğu, kendisini başkalarına kanıtlamaktan vazgeçip kendi varlığıyla yüzleşebildiği yerde başlar. Çünkü var olmak başka, varlığının farkında olmak başkadır. Yaşamak başka, yaşadığını anlamlandırmak başka…
İnsan belki de hayatı boyunca kendi varlığının hem tanığı, hem savunucusu, hem de sorgulayıcısıdır.
Nurgül Balcı
Diğer yazılarımı okudunuz mu?
KALEMİN KELÂMI YAŞLILIĞIN KALBİ

tekrardan hoş geldiniz…
Yüreğinize sağlık. Yazılarınız bekliyoruz.