KALEMİN SUSKUNLUĞU

Yazar: Şadan Köse
27 Ocak 2026
1 kez okundu
0

KALEMİN SUSKUNLUĞU

Kalem masanın üzerinde yatıyordu. Buna yatmak da denemezdi. Daha çok terk edilmiş gibiydi. Mürekkebi kurumuş, ucu küsmüş, kâğıda değmeyi reddediyordu sanki.

Yazar, pencerenin önünde duruyor, camın ardında şehirde akan insan seline bakıyordu. Ama onun gönlündeki kelimeler akmıyordu. Günlerdir tek bir cümle bile yazamamıştı. Zihni doluydu. Anılar, sesler, imgeler ama kapalıydı. Bir kilit vardı sanki anahtarsız.

İşte o gün, ilk kez duydu; Ayahuasca içeceğinin adını ve nereden alabilirim diye araştırmaya başladı.

Günler sonra, bir kafede, kahvesi soğurken kulakları istemsizce yan masaya kaydı. İki kişi fısıltıyla konuşuyordu. Kelimeler kopuk kopuktu ama o sözcük netti: “Ormanın hafızası” demişti biri. “İnsana kendini anlatan bir içecek.”

Yazarın kalbi hızlandı. Sandalyesini biraz yaklaştırdı. Tam o anda sesler kesildi. İki adam sustu. Göz göze geldiler. Sessizlik, masanın üstüne ağır bir örtü gibi çöktü.

Yazar dayanamadı. “Affedersiniz,” dedi. Sesinin titrediğini fark etti. “İstemeden, kulak misafiri oldum. Ayahuasca’dan bahsediyordunuz sanırım.”

Adamlar bakıştı. Biri sigarasını söndürdü, diğeri kaşığını fincana bıraktı. “Yanlış duymuş olabilirsiniz,” dedi kısa saçlı olan.

Yazar yutkundu. “Hayır, yanlış duymadım. Bir şeye tutunmam gerekiyor. Yazıya geri dönebilmek için.”

Bu cümle ağzından dökülürken, kendisi bile şaşırdı. Onların masasına biraz daha yaklaştı.

Yüzüne acınası bir gerginlik takınarak! “Yazamıyorum,” dedi. “Tıkandım. Günlerdir, haftalardır… Sanki içimde bir hikâye var ama karanlıkta, anahtarını arıyorum.”

Sessizlik uzadı. Kafenin uğultusu aralarına doldu. Yazar cebinden cüzdanını çıkardı. Gereğinden fazla para bıraktı masaya.

“Lütfen,” dedi. Sonra, “Birini tanıyorsanız… Ne bileyim bir şamanı… Sadece konuşmak istiyorum.”

Adamlar önce istemediler. Başlarını iki yana salladılar. “Tehlikeli,” dediler. “Herkese göre değil.”

Ama yazar, utanmadan, saklamadan. Yazamadığı geceleri, boş kâğıtla kavgasını, kelimelerin ona sırt çevirmesini, kaleminin mürekkebinin kuruduğunu anlattı.

En sonunda biri içini çekti. “Bir şaman var,” dedi.

Şöyle etrafına baktı bizi gözleyen var mı der gibi.

“Ama bu bir yolculuk, eğlence değil. Söz vermelisin.”

Yazar başını salladı. “Söz.”

Birkaç gün sonra Şamanla buluştukları gün, şehir geride kaldı. Yol daraldı, sesler azaldı. Ormana yaklaşırken hava değişti. Sanki dünya nefesini tutmuştu.

Şaman yaşlıydı. Gözleri derin. Bakışı, yazarın çocukluğuna kadar uzandı sanki. Şaman gözlerini ondan ayırmadan konuştu: “Yazı, kendini anlatmaz. Ona kulak verenleri seçer.”

İçecekten bahsetti. Ama nasıl yapıldığını adım adım anlatmadı. Zaten anlatılacak bir şey de yok gibiydi.

“Bitkiler konuşur,” dedi sadece. Sonra, “Zaman ister. Sabır ister. Ateş ve sessizlik… Gerisi niyet.”

“Tamam anladım,” dedi yazar.

Şaman ayağa kalktı, sonra yavaş yavaş kulübeye doğru yürüdü. Sakindi ama ayağını otların üzerine basarken tedirginliği anlaşılıyordu. Kulübede içecek hazırdı. Belki eskiden yapılmıştı, belki de onların geleceğini bildiği için yeni hazırlamıştı.

İki eliyle sıkıca tuttuğu ağaçtan yapılmış bir kupayı uzattı. Yazar da iki elini uzattı kupayı almak için. O sırada Şaman’ın eline dokunmasıyla zihninde müthiş bir aydınlanma oldu sanki bir şimşek çakması gibi. Ellerini geri çekti. Şaman anlamıştı ne olduğunu. “Korkma al ve iç,” dedi.

Yazar içti.

Acıydı. Aniden zaman kırıldı. Biraz önceki şimşekten daha kuvvetli bir görüntüler geldi. Çocukluğu, unuttuğu bir cümle, annesinin sesi, yarım kalmış bir hikâye… Hepsi birbirine karıştı ama ilk kez anlamlıydı.

O ritüelden sonra, kendisini Şaman’a götüren adamların koluna girmesiyle bir anda kendisini evinin kapısında buldu.

Sabaha karşı uyandığında kalemi elindeydi. Kâğıt doluydu. Tıkanıklık gitmişti. Ama asıl fark ettiği şuydu: tıkanıklığın bir içecekten değil, cesaretten geçtiğini ve ona kulak verdiği için gelmişti.

Yazar: Şadan Köse

Editör: Nigar KAYA

Diğer Yazılarımı Okudunuz mu?

RUHUN KARANLIK YÜZÜ

İlgili

Yorumlar (0)

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

Şadan Köse

Yazar Şadan Köse Mersin Mut İlçesi Alaçam Mah. doğdu. Türk Silahlı Kuvvetlerinde Astsubay ve Anestezi Teknikeri olarak görev yaptı. Türkiye’nin birçok yerinde ve Kıbrıs da görev yaptı. Yaşadığı bu şehirler, özellikle Kıbrıs edebiyat adına kendisi için çok verimli olduğunu söylüyor Günlük, haftalık yerel ve ulusal gazetelerde makaleleri yayınlandı, Maki, 4Mevsim ve Truva Edebiyat gibi dergilerinde şiir ve öyküleri yayınlandı. Edebiyat dünyasına Mavi Kuş Medya yayınları okuyucularının oylarıyla en iyi çıkış yapan Fantastik edebiyat ödülü ile değer katmıştır. Halen Mersin Yazarlar Derneği yönetim kurulu, İçel Sanat Kulübü ve ADD yesi dir. Kelimelerle düş kuran, hayalle gerçeğin sınırında yürüyen bir yazar: Şadan Köse. Satırlarında zaman bükülür, duygular sessizce dile gelir. Yayınlanmış Eserleri 1-YİĞİT adlı şiir kitabını. 2- HOŞGÖRÜNÜN ADRESİ adlı araştırma kitabını. 3- AŞK ONA UĞRAMADI adlı şiir kitabını. 4- BİR HAYAT BÖYLE GEÇTİ adlı öykü kitabını. 5- AŞKIN KÖR NOKTASI adlı romanı. 6- SENDE HÜZÜN OLMAMALI adlı şiir kitabını. 7- YOL ARKADAŞIN adlı romanını. 8- TELEPATYA UYGARLIĞI adlı fantastik öykü kitabını. 9- ÖMRÜM OLDUKÇA adlı öykü kitabını. 10- HOŞÇA KAL adlı Şiir kitabını. 11- HORUS’UN GÖZÜ Mistik öykü kitabı. 12- Bir Yürek Kaç Bedende Yaşar Roman

KALEMİN SUSKUNLUĞU