Hisler Gerçek, Gülüşler Sahteyken

Edebiyat/Şiir
Hisler Gerçek, Gülüşler Sahteyken

HİSLER GERÇEK, GÜLÜŞLER SAHTEYKEN

Bazı hisler vardır; saklanmaz. Üstü örtülmez. Susturulamaz.

İnsan ne kadar kaçarsa kaçsın, o his bir yerden sızar.

Ama gülüşler; gülüşler öğrenilir.

Gülüşler taklit edilir.

Gülüşler bazen bir refleks, bazen hayatta kalma biçimidir.

Bugün insanların çoğu hissetmiyor değil, hissettiğini saklamayı başarıyor.

Çünkü hissetmek zayıflık sanılıyor.

Üzgün görülmek “Enerji düşürüyor.”

Kırılmış olmak “Ağır geliyor.”

Gerçek hisler, kalabalıklar arasında rahatsız edici.

O yüzden gülüyoruz…

Yerinde değilken, içimiz ağlarken, ruhumuz yorulmuşken gülüyoruz.

Bizi tanımayanlar için sadece;

Çok iyi tanıyanlar için bile…

Gülüş; yeni maskemiz

Artık insanlar ne yaşadığını değil, ne yaşanmamış gibi yapabildiğini anlatıyor.

Bir gülüş atılıyor ortaya, herkes rahatlıyor.

Kimse sormuyor:

“Gerçekten iyi misin?”

Cevabı duymak istemiyorlar.

Sahte gülüşler, modern dünyanın en kabul gören dili.

Sessiz çığlıkların üstüne atılan estetik bir örtü gibi…

Her şey yolundaymış izlenimi veriyor ama hiçbir şey yerli yerinde değil.

En acısı da şu:

Bir süre sonra insan kendi gülüşüne inanıyor.

Aynada kendine bakıp “İyiyim galiba” diyor.

Oysa kalbi hâlâ aynı yerde sızlıyor.

Hisler Asla Yalan Söylemez

Gülüş yalan söyleyebilir.

Ses tonu kandırabilir.

Kelime seçimi bile rol yapabilir.

Ama his

Asla!

Bir odadan çıktığında göğsünde kalan ağırlık,

Gece uyutmayan düşünceler,

Bir şarkıda boğazına düğümlenen şey

İşte onlar gerçek.

Hisler bastırıldıkça yok olmaz.

Sadece şekil değiştirir.

Yorgunluk, tahammülsüzlük,

İçten içe uzaklaşma olur.

Ve insan, “Hiçbir şey yok” derken

Her şey olur…

Neden gerçeği gülüşle gizliyoruz?

Açıklamak yorucu,

Herkes anlamaz,

Anlatınca düzelmiyor…

Bazen anlatmak daha çok acıtıyor.

Bir noktadan sonra insan şunu öğreniyor:

Herkes sorar ama çok azı duymak ister.

Herkes güler ama çok azı hisseder.

O yüzden gerçek hisler, en çok sessiz kalanların içindedir.

En çok “İyi” diyenlerin.

En çok gülüş atanların.

Bir gün gülüş de yorulur

Kimse sonsuza kadar rol yapamaz.

Bir gün o gülüş düşer.

Bir kelimenin ortasında, bir bakışta, bir sessizlikte…

İşte o an, hisler konuşur.

Yıllardır susturulan ne varsa tek tek çıkar ortaya.

Ve insan ilk defa şunu fark eder:

“Ben uzun zamandır gülmüyormuşum, sadece gülümsüyormuşum.”

Gerçek olanı seçmek cesaret ister

Gerçek hisleri taşımak,

Gülüşü indirmek, maskeyi bırakmak,

“İyi değilim” diyebilmek…

Bunlar güçsüzlük değil, tam tersine güçtür.

Çünkü herkes gülebilir.

Ama herkes hissettiğiyle yüzleşemez.

Belki bu yüzden en derin insanlar

En sessiz gülüşlere sahiptir.

Son Söz

Eğer bir gün birinin gülüşü sana fazla gelirse,

Belki de yüksektir çünkü altı çok doludur.

Ve eğer sen de gülüyorsan ama içinden bir şeyler eksiliyorsa,

Bil ki sorun sende değil.

Hislerin gerçek.

Sadece dünya, sahte gülüşleri daha kolay kabul ediyor.

Ama gerçek olan hiçbir his, değersiz değildir.

Eren Alaşa

Editör: Elif Ünal Yıldız

Daha önceki yazılarımı okudunuz mu?

Ayakta Kalanlara Dair

 

Etiketler:

#acı #dert #edebiyat #gülüş #kayip #maske #sahte ölüm Şiir

Yorumlar (1)

  1. Şehre Sığamadım - Fısıldayan Kalemler
    • 20/01/2026

    […] Hisler Gerçek, Gülüşler Sahteyken […]

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Eren Alaşa

Ben Eren Alaşa. Yaşadıklarımı saklamadan yazıyorum. Bazen düz yazı, bazen duygusal şiirlerle… Utançtan, bedenden, iyileşememekten ama hâlâ hayatta olmaktan bahsediyorum. Okuyorsan, muhtemelen aynı yerden yaralıyız.

Benzer Yazılar