SEDİR KOKULU HATIRALAR

Edebiyat/Şiir
SEDİR KOKULU HATIRALAR

SEDİR KOKULU HATIRALAR

Torosların eteklerinden Akdeniz’in lacivert serinliğine doğru uzanan, her köşesi ayrı bir hikaye barındıran Antalya’da, zaman sanki biraz daha yavaş, biraz daha derin akar. Burası sadece bir coğrafya değil; portakal çiçeklerinin kokusunu, narenciye bahçelerinin serin gölgelerini ve geçmişin izlerini ruhunda taşıyan yaşayan bir hafızadır.

Çocukluğumun ve köklerimin en güzel hatıralarının saklı olduğu Kırcami’nin toprak yollarında yürürken, ayaklarımın altındaki her çakıl taşı bana eski günlerin türkülerini fısıldar. Buranın insanı toprağa bağlıdır; Yörük çadırlarının dumanı tütmese de o nomad (göçebe) ruh, o misafirperverlik damarlarda dolaşmaya devam eder. 

Yaz aylarında inceden inceye kavuran o sıcak rüzgar, Akdeniz’in canlandırıcı nefesiyle buluştuğunda içimizi sarıp sarmalar. Akşamüstü güneş Kaleiçi’nin eski taş evlerine vurduğunda, Hıdırlık Kulesi’nden bakılan deniz sanki bütün yorgunlukları siler süpürür.

İşte bu topraklarda yaşayan Hasan Usta, o ruhun ta kendisiydi. Yıllarını ahşaba, kök boyalara ve koca bir ömrün birikimine adamış bir marangozdu. Atölyesinin kapısı her daim mahallenin çocuklarına, yoldan geçen yabancılara ve dert anlatmak isteyenlere açık olurdu. Sedir kokulu talaşların arasında, elindeki rendeyle tahtaya şekil verirken aslında geçmişle geleceği birbirine bağlardı.

Hasan Usta’nın torunu Can, dedesinin atölyesinde geçirdiği saatleri hayatı boyunca unutamadı. Dedesi ona sadece ahşap işlemeyi değil, bu memleketin toprağına nasıl sevgiyle bağlanılması gerektiğini öğretiyordu. Bir gün, atölyenin en eski köşesinde buldukları, üzeri tozla kaplı sedir ağacından yapılma küçük bir sandığı birlikte onarmaya başladılar. Sandığın kapağını açtıklarında, içinden sararmış fotoğraflar, eski bir ninenin el dokuması Yörük kilimi parçası ve dedesinin çocukluk yıllarına ait ahşap bir oyuncak araba çıktı.

“Bak Can,” demişti Hasan Usta ellerindeki talaşları silerken, gözleri parlayarak;

– Biz bu topraklarda kök saldık. İnsan yaşadığı yeri severse, orası sadece bir ev değil, bütün dünyanın merkezi olur. Bizden sonrakiler bu sokaklardan geçecek, bu denize bakacak. Onlara bırakacağımız en büyük miras, bu toprakların hikayesidir.

O gün, o küçük sandık sadece eski eşyaların saklandığı bir kutu olmaktan çıktı; geçmişin sesini bugüne taşıyan bir köprü haline geldi. Yıllar geçip de Hasan Usta aramızdan ayrıldığında, Can o atölyeyi kapatmadı. Bugün, aynı sokaklardan geçerken, Düden’in coşkun sularının sesi kulaklarında yankılanır. Akdeniz’in masmavi ufuklarına bakarken, dedesinin o sözlerini hatırlar.

Antalya; sadece geçmişin kadim kalıntılarından ibaret değildir. O, sokaklarında koşan çocukların kahkahalarında, portakal bahçelerinin arasında esen hafif esintide ve geleceğe taşınan o sıcak yüreklerde yaşamaya devam eder. 

Biz bu memleketi sevdiğimiz, hikayesini unutturmadığımız sürece, köklerimiz her daim bu topraklarda yeşermeyi sürdürecektir.

Cevat İnan

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

ZAMANIN UNUTAMADIĞI İZ: VEFA

Etiketler:

#ahşap #antalya #sedir hikaye

Yorumlar (2)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    11 Kasım 2026, 22:02

    harika bir öykü… Antalya çekti canım…

    Yanıtla
  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:
    11 Kasım 2026, 22:42

    İnsan kök saldığı yeri özlüyor be üstadım. Yüreğinize sağlık.

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Cevat İNAN

Cevat İnan 1962 yılında Antalya’da doğdum. Hayatımı resim sanatına, edebiyata ve eğitime adamış bir ressam ve yazarım. Geleneksel bölgesel motifleri modern çizgilerle buluşturduğum tuval çalışmalarımın yanı sıra, "Mekteb-i Sanat" bünyesinde resim eğitmenliği yaparak geleceğin sanatçılarını yetiştiriyorum. Yazın dünyasında ise tiyatro sahneleri için yazdığım "Budak Yerinden" oyununun, yetişkin romanlarımın ve en önemlisi çocukların hayal dünyasına hitap eden Zaman Yolcuları ile Emir ve Sihirli Kalemin Maceraları adlı çocuk kitaplarımın yazarıyım. Kelimelerin ve renklerin rehberliğindeki bu üretim sürecine Antalya’da devam etmekteyim.

Benzer Yazılar