ASIL ERGEN KİM ?
- Yazar: Yusuf Katmerlikaya
- 10 Ağustos 2026
- 15 kez okundu
ASIL ERGEN KİM?
Okulun o loş koridorlarında, çocukların masum yüreklerinde filizlenen öfke, anlık bir kıvılcımla yetişkinlerin dünyasında nasıl girdaba dönüşebilir?
Bilgiyle ve sevgiyle kuşanmış bir rehberin elinde, bu öfke nasıl sevgi köprüsüne dönüşür?
O gün, iki gencin kavgasıyla başlayan hikaye, aslında ergenlikten olgunluğa atılan adımların kısa bir özetiydi. O iki genç adam, öğretmenlerinin nasihatleriyle yüreklerindeki kini bir kenara bırakıp birbirlerine kardeşçe sarıldıklarında, aslında çocukların yetişkinlerden çok daha çabuk büyüdüklerinin kanıtı oluyordu.
Onları odadan uğurladıktan sonra uzun süre sessizlik içinde kaldım. İçimdeki fırtınayı dindirmeye çalışırken zihnim beni yıllar öncesine, dokuzuncu sınıftaki o liseli günlerime götürdü. Bir arkadaşımla top oynarken kavga etmiş, aramızda istenmeyen sertlikler yaşamıştık. Neyse ki birkaç gün sonra kardeş gibi gördüğümüz dostlarımız bizi barıştırmıştı. Hiçbir şey olmamış gibi hayatımıza devam etmiştik. Ancak o olaydan üç ay sonra, o sevgili arkadaşım, can dostum elim bir trafik kazasında yaşamını yitirdi. Üzerinden yıllar geçmesine rağmen halen o günlerin vicdan azabını taşırım; keşke o öfkeyle, o ergenlik cahilliğiyle arkadaşıma hiç vurmasaydım diye…
Hayatın ne kadar kısa ve kırılgan olduğunu o acı tecrübeyle öğrenmiştim.
Ne yazık ki dışarıda o çocuklar barışıp dostça oynamaya başlamışken, odamda anne babaları kendi çocuklarının avukatlığına soyunup kavgaya tutuşmuştu. İşte tam bu noktada, o iki anne babayı oturdukları yerden kaldırdım ve onlara kendi geçmişimden süzülen bu derin pişmanlığın ışığında şu soruyu sordum: “Çocuklarınız barıştı ve dost oldu, siz burada neyin kavgasını yaşıyorsunuz? Ergen olan onlar mı, siz mi?”
Yüzlerindeki mahcubiyet, bence bir başlangıçtı. Onlara birbirlerini daha iyi tanımaları için bir kahve davetinde bulunmalarını önerdim. Ve o gün, cehaletin gölgesinde başlayan bu kırgınlıklar, yerini sağlam dostluklara bıraktı.
Umarım bu hikaye herkesin kalbine dokunur ve kendine kıssadan bir hisse çıkartmasına vesile olur.
Yusuf Katmerlikaya
Yeni yazılarımı bekleyiniz!

hoş geldiniz… eğitimcilerin yüreklere dokunması gerektiği için yazmalıdır. iyi ki yazdınız, teşekkür ederim.
Asıl ergen bence ” Mini büyüklerden” Hocam kaleminize yüreğinize sağlık.