Yaşıyorum, Yaşamak Zorunda Olduğum İçin

Edebiyat/Şiir
Yaşıyorum, Yaşamak Zorunda Olduğum İçin

Yaşıyorum… Yaşamak Zorunda Olduğum İçin…

 

Bir yere bıraktım kendimi, kimse almasın!

Eksik olan neyse adıyla birlikte sustu…

Geçmedi…

Bunu en çok gece bilir.

Yastık bile öğrenmiştir, 

Hangi tarafımın ağır olduğunu.

 

Bedenim hâlâ hatırlıyor,

Unutmak ona öğretilmedi.

Utanç dediğin şey,

Derinin altında büyür.

 

Ağlamadım çoğu zaman,

Gözyaşları lükstü yüreğime,

İçimde birikenler, yığıldı.

Sessizce terk etti, haber vermeden.

 

Eğer bu satırda durduysan

Bil ki ben oradayım.

Aynı yerden kırılıyorsak

Fazla söze gerek yok.

 

*Ben iyileşmedim; sadece hâlâ yaşıyorum diye sessizim.*

Eren Alaşa

Editör: Elif Ünal Yıldız

Etiketler:

#acı #dert #özlem #yaşamak hasret nefes Şiir

Yorumlar (0)

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Eren Alaşa

Ben Eren Alaşa. Yaşadıklarımı saklamadan yazıyorum. Bazen düz yazı, bazen duygusal şiirlerle… Utançtan, bedenden, iyileşememekten ama hâlâ hayatta olmaktan bahsediyorum. Okuyorsan, muhtemelen aynı yerden yaralıyız.

Benzer Yazılar