SÜKUT BİR ÇIĞLIKTIR
- Yazar: Metin ÖZDEMİR
- 6 Ekim 2026
- 14 kez okundu
SÜKUT BİR ÇIĞLIKTIR
Sessizlik renk olsaydı
Sisli bir beyaz olurdu
İçimizdeki sessizlik
Belki de sensizlik
Ya huzur dolu ya kaos
Neden sessizleşsin yoksa insan ?
Sessizlik,
sözün bittiği yer değil;
söyleneceklerin
dilin kıyısında beklediği yerdir.
Belki yıllardır beklenen…
Bir fincanın dibinde soğuyan çay,
masada yarım kalmış bir cümle,
perdeye takılıp kalmış akşam ışığı…
Bu kaçıncı anlaşılmazlık…
Belki de sessizlik,
yokluğun değil;
içimizde hâlâ konuşan
şeylerin adıdır.
Ah, değerli yalnızlığım!
Ve bazı cümleler
hiç söylenmeden de
bir ömür duyulur.
Duyulur mu?…
Bazı acılar konuşmaz,
kalplerde büyür.
Bazı vedalar söylenmez,
kalbin en sessiz yerine saklanır.
Ve gece…
Şehir sustuğunda
insan kendini duyar.
O zaman anlar:
Her suskunluk yalnızlık değildir.
Bazı insanlar
en çok sustuklarında anlatırlar kendilerini.
Sükut çığlıktır anlayana
Anlayanı yoksa niye konuşsun ki insan
Kırılmış bir kalbin
kendini toplama biçimidir sessizlik
Çünkü bazı cümleler
söylenmeden de
bir ömür duyulur.
Sükut, çığlıktır.
Duymayan kulaklar, görmeyen gözler ne bilsin!
Her suskunluk çaresizlik değildir.
Her sessizlik yalnızlık değildir.
Susuyorum!
Duyan var mı?
Zaten konuşurken de duymuyordunuz!
Sustum…
Artık yine kendimleyim…
Metin Özdemir
Diğer yazılarımı okudunuz mu?

artık kelimelerimin sustuğu acıları yaşıyorum. yine de söylemeye devam edelim belki bir kişi bile olsa bir yüreğe dokunuruz…
Kaleminize yüreğinize sağlık hocam.