GÖLGE

GÖLGE

GÖLGE

Zamanın izi karıştı bu muamma ondan
Bir an bekledi yelkovan akrepten kaçmaya
Sus pus olmuş kapı duvarlarla vedalaşmaya
Dışardan gelen o uğultuyla irkildi perde
Gözüm seyirdi yine neler oldu bu boşluk niye
Zihnime pranga vuruyorum aslında
Hayır bu değil olmamalı
Bu nasıl son böyle?
Geçti gidiyor ömürden yine bir gece
Boş odada haykırdı bir cümle
Kehanet gerçek olabilir mi? Şüpheli!
Merakta acabalar titretir bilinci
Ayyuka çıkan bomboş bir ruh gibi
Yelkovan gidiverdi her son gibi
Koştum aslında arkasındaydı gölgem
Adımları sıralı ruhumda etken
Gölgede takipteydi bütün bu macerayı
Sanırım kafam kaldırmadı kalbim attı bu hazanı

Esra Kaçmaz

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

Vuslat Demişler Kavuşmalara

 

Yorumlar (2)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:

    kalbimiz çoğu şeyi kaldırmıyor artık şairim, gölgemiz yanımızda olsa da…

  2. Ozan Kasım KOL dedi ki:

    Tekrardan hoş geldiniz. Yüreğinize sağlık.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Esra KAÇMAZ

Esra Kaçmaz , 9 Eylül 1988 İstanbul doğumludur. Aslen Edirneli olan Esra, İstanbul’da ikamet etmektedir. Üç çocuk annesidir. Şiire olan tutkusu, “Bir Harmandır Şiir” ve “Hislerde Yorgun Artık” adlı iki kitabında hayat bulmuştur. Şiir kitaplarından sonra Son eseri ''Emanet Hayatlar '' komedi romanı ile farklı bir mizah ve anlatımla tekrardan okurları ile buluşmuştur. Hayat geçiyor. Herkes kendi şarkısında nakarat. Hiçbir zaman kimliğim ön planda olmadı. Bazen susayan bir kediye su veren komşu, bazen kâğıt toplayan abinin selamlaştığı bir kardeş… Belki de merhametin olduğu geçitte yol arkadaşı. Kimi zaman “Anneler de insandır” diye söylenen bir anne, kimi zaman bir çift gözden anlamasını bekleyen bir eş. Cama konan kumrunun bir avuç arpa beklediği el. Allah’ın bir kulu, bir esmada tecelli eden garip bir yolcu. Biraz ciddi, yer yer neşeli ama hep umutlu. Tek emin olduğum belki de kalemim, kâğıdımla özdeşleşmiş; yaşadıklarımla, hata ve doğrularımla kendi halinde insan olma derdindeyim. Kıyafetten önce içindekini seçen, bir tebessümü kâr sayan, elindeki lokmayı paylaşınca huzur dolan, huzuru da içinde, vardığı yolda arayan, bildiklerini de yüreği ile ortaya koyan biri: Allah’ın kulu Esra.