PİNOKYO’NUN UZAYAN KALEMİ
- Yazar: Ümmü ÖZÇELİK
- 13 Kasım 2026
- 15 kez okundu
PİNOKYO’NUN UZAYAN KALEMİ
Evvel zaman içinde masal masal peşinde
Masal dinlemeyi seven çocuklar büyüklerin dizinde
Anne babalar çocuk oldukları zamanların düşünde
Nineler eski masallar dizmenin hevesinde
Bakalım bugün kim hangi masalı fısıldıyor?
Okulda kitap okuma saatindelerdi. Kitaplar paylaşıldı. Eren’e Pinokyo’nun hikayesi düşmüştü. Bu masalı ilk defa okuyordu. Okudukça şaşırmaya devam ederken bir taraftan da hayallere dalmaya başladı.

Yalan söyledikçe uzayan bir burun. Pinokyo’nun babası bunu nasıl başarmıştı? Onun yalan söylediğini kim biliyor da burnunu uzatıyordu? Çözülmesi gereken bir meseleydi bu. Birisi onun iyi olmasını istiyordu demek ki! Sonra kendini onun yerine koydu ve ‘Benim böyle bir özelliğim olsa ne yapardım? Utancımdan insanların yüzüne bakamazdım herhalde. Peki burnum uzamadan nasıl yalan söyleyebilirim ki? Yani aslında yalan söylemek zorunda değilim ama bazen korkudan bana sorulan sorulara ne diyeceğimi şaşırıp tam da doğru cevap veremeyebiliyorum.’ diye düşündü.
Hikâyeyi biraz daha okuduktan sonra aklına bir yöntem gelmişti. Sesli yalan söylediğinde burnu uzuyor olabilirdi. O zaman deftere yazarak veya mesajlaşarak bu konuyu halledebilirdi. İyi de o zamanlar zaten okuma yazma bilen de azdı. Bu fikir şu anda iyi bir çözüm gibi gözükse de o zaman uygulanamazdı herhalde. Yine de hikâyenin devamı bu şekilde olsa nasıl olurdu diye hayal etmeye devam etti:
Pinokyo tüm yaramazlıkları yapıp merakını çeken her şeyi keşfettikten sonra okula gitmeyi sonunda başarmıştı ama bu defa da başı kalemiyle dertteydi. Babası ona okula gideceği için bir kalem hazırlamıştı. Bu kalem Pinokyo yazı yazarken eğer yanlış bir şey yazarsa uzuyordu. Pinokyo neden böyle olduğunu anlamaya çalışıyordu. Artık yalan söylemiyor ve burnu uzamıyordu ama şimdi de kalem sorun çıkarıyordu. Bunu babasına söylediği zaman Usta Geppetto hemen konuyu çözmüştü. Çünkü onun kalemini de kendisini yonttuğu ağacın artan parçalarından yapmıştı.
Bunu Pinokyo’ya söylemedi fakat o ağaçta bir sır olduğunu anladı. Acaba bu kalemler sadece Pinokyo yazı yazarken mi uzuyordu? Kendisi de bazı denemeler yaptı. O yanlış yazınca da uzuyordu. Aklına bir test daha yapmak gelmişti. Aynı ağaçtan birkaç kalem hazırlayarak alışveriş yaptığı dükkân sahiplerine hediye etti. Ve sonra hepsinden sırayla alışveriş yaptı. Parasının olmadığını ve borcunu veresiye defterine yazmalarını rica etti.
Kavun karpuz aldığı manav borcunu yazarken kalemi birden uzadı. Nalbur ve kasapta hiçbir sorun çıkmadı. Terziye geldiğinde ise onun defterine kalemin hiçbir şey yazmadığını gördü. Ne kadar uğraşsa da deftere hiçbir rakam yazılmıyordu. Terzi bunun nedenini bilemese de o anlamıştı. Terzi muhtemelen daha önce ondan fazla para aldığı için bu defa ondan para almaması gerekiyordu.
Usta Geppetto bunları gördükten sonra bu defa ağacın sırrını araştırmaya başladı. Bu ağaç nasıl bir özelliğe sahipti ki bir doğruluk uzmanı ya da hassas terazi gibi her yalanı ve yanlışı fark ediyordu. Ağacı kestiği ormana gitti. Orada bulunan diğer ağaçlarda da bu özellik var mıydı ya da sadece o ağaçta mıydı?
Ormanda o ağaca benzeyen ve dimdik duran beş ağaç daha vardı. İyice incelediğinde bu ağaçları birinin oraya aynı zamanda diktiğini fark etti. Araştırırken oradan geçen bir çobana buralarda bu ağaçların devamı olup olmadığını sordu. O çoban da ustaya bu ağaçların hikayesi anlattı.
Uzun zaman önce oradan geçen bir gence hayvanlarının sütünden ikram etmişti. O kişi de yanında parasının olmadığını ama ona bir iyilik yapmak istediğini söylemişti. Cebinden çıkardığı tohumları oraya ekmiş ve çobana da bu fidanlara iyi bakmasını tembihlemişti. Diktiği bu ağaçlardan bir dal alıp onunla koyunlarını güderse onların izin verilmeyen yerlere girmeyeceğini ve sütlerinin de bollaşacağını müjdelemişti. Çoban onun öğüdünü tutmuş ve ağaçları büyütmüştü. Ne zaman hayvanlarını gütmek için bir sopaya ihtiyacı olsa bu ağaçlardan bir dal alır, sopayla dallardan yaprak silkeleyip onları iyice beslermiş. Bu sayede sürü her zaman bol süt verir ve etleri de çok lezzetli olurmuş. Çünkü hayvanlar girmemesi gereken hiçbir tarlaya girmez ve daima kendilerine izin verilen yerlerde otlarlarmış.
Usta Geppetto bunları dinlerken o kadar şaşırdı ki neredeyse kendi fark ettiği sırrı çobana söyleyecekti. Fakat o çok iyi biliyordu ki hırsızlık ve sahtekarlık yapmak isteyenler bunu öğrendiği anda ağaçları hemen kesip yok ederlerdi. Usta bu ağaçların zarar görmemesi için onları korumaya ve çoğaltmaya karar verdi. Bu şekilde insanların arasında doğruluk ve dürüstlüğün yayılmasını da sağlayabilirdi. Ağaçların çoğalması için tohumlarını ormanın her yerine ekecekti. Sonra da bu ağaçlardan çocuklar için kalemler ve oyuncaklar yaparak tüm dünyadaki çocuklara hediye edecekti.

Eren, kurduğu hayallerin geldiği noktaya kendisi de şaşırmıştı. Bu hikâyenin sonu nedense bir yerden ona tanıdık gelmişti. Evet evet, Noel Baba’nın tüm çocuklara özellikle de iyi olanlara oyuncak hediye etmesine benzedi bu masal. Kim bilir belki de Noel Baba efsanesi böyle ortaya çıkmıştır. O hayallerine biraz daha devam edecekti ki ders zili çaldı. Kitabını dolaba bırakıp koşarak teneffüse çıktı.
O arkadaşlarıyla oynarken gökten bir sürü kalem düştü. Bir kısmı ödevlerini güzel yazan çocukların kalemliklerine, bir kısmı yazarken hile yapan satıcıların defterlerinin içine, geri kalanlar da çocuklar için hikâye yazan yazarların masalarına…
Ümmü Özçelik
Diğer hikâyelerimi de okumak ister misiniz?
PAMUK PRENSES VE UZAYAN CÜCELER
NASRETTİN HOCA’NIN HAVUZ MAYASI

doğruluktan şaşmayan bir nesle… kaleminize sağlık…
Yüreğinize sağlık