HAYAT BİRAZ BANA DA GÜLÜMSE

Edebiyat/Şiir
HAYAT BİRAZ BANA DA GÜLÜMSE

HAYAT BİRAZ BANA DA GÜLÜMSE

 

Masmavi gökyüzünde beyaz bulutları gri bulutlar kovalarken, kuşların özgürce uçuşunu seyredip gülümsüyorum.

Çiçekler, ağaçlar, toprak suya hasret yağmur yağmalı…

Ya yüreğimdeki hasretlerim. Onu da yağmur dindirir mi?

Sonsuzluğa uğurladıklarıma bir Fatiha okuyup, anılarla an-ı yaşıyorum. Bir kaç damla sevgi gözyaşımla kaybettiklerime, hasretlerime olan düşüncelerimi ıslatıp, hatıralara gülümsüyorum.

Bahçede yavru kediyi beslerken ,sevmek istiyorum. Eğilip kucaklamak istediğimde kaçıyor, yakalamak isterken düşüyorum. Dizlerim kanıyor, acıyor. Yavru kedi ise bir kenarda beni izliyor. Canım yandığı halde onu hala sevmek istiyorum.

Acıtmadan, canın acımadan sevmek var mı?

Telefon sesi ile acılı düşüncelerden sıyrılıp yeniden hayata dönüyorum: Alo…..sessizlik….

“Kız sen nerdesin, hayırsız”

– Ben mi?…

” Sen tabi…insan bir arar, sorar ne yapıyorsun diye”

– ???…..kedi besliyordum.

“Kedi besleyeceğine gel beni besle, neler yaşadım biliyor musun? İnsan bir arar öldün mü, kaldın mı bir sorar”

– Ne oldu, iyi misin?

” Şimdi mi aklına geldi ben arayınca”

Bir an telefonu kapatmak gelse de içimden saygıda kusur etmemeli diyor, sabırla konuşmaya devam ediyorum. Bu arada “Sen nasılsın” diye soran yok farkındayım.

– En son aradığımda, hatta görüştüğümüzde gayet iyiydin. Sonrasında ne oldu? 

“Ayy kız sorma…”

İçimden soracağım….soracağım….diyorum, başımı deli dana gibi sallayarak.

” Hani biz evi satıp yeni ev alacaktık ya”

– Hı…alamadınız mı?

” Yok kız aldık…aldık…ama o evi değil. Başka ev aldık, daha büyük ve taşındık. İş yerini büyüttük. Ay ne sıkıntı çektik, her şeye koşmaktan yoruldum. Seni yanımda isterdim. Arayıp sormayınca kızdım, aramayacağım dedim ama dayanamadım. Sahi görmeyeli sen neler yapıyorsun”

– Hiç….

” Nasıl hiç…bir şey yok mu?”

– Kardeşimi aniden kaybettim. Daha sonrada yine aniden üç dostumu kaybettim.

…

” Başın sağ olsun. Kardeşin için gelmiştim. Daha sonra aradığımda dinleniyorum dedin rahatsız etmek istemedim. Arasaydın gelirdim.”

Dosta ihtiyacım olduğunda aradım, ulaşamadım oysa…

“Çok zaman olmadı kız. Şu işleri halledeyim, gelirim”

– Altı yıl oldu. Yok zahmet edip gelme, önemli işlerinden alıkoymayayım seni…

” aa o kadar oldu mu?”

Oldu. Ben şimdi iyiyim derken, bir zamanlar dost bildiklerimin aslında hiç dost olmadığını anladım. İyi günümde yanımda, zor günümde yok olan dostluğu tanıdım. Yaşamadan öğrenilmiyormuş hiçbir şey dedim, gülümsedim.

– Neyse sana iyi günler. Kusura bakma kapatıyorum. Kedi beni bekliyor.

Yavru kedi üzüldüğümü anladı mı bilmiyorum, yavaşça yaklaşıp bacağıma sürtündü. Kim demiş ki kedi nankördür. Elimi sırtında dolaştırdığımda kendini yere atıp göbeğini okşattı. Kucağıma aldım, okşadım, sevdim. Sevildiğini hissedip, gözleriyle bana bakıp, göz süzüşlerine gülümsedim.

Çocuk sesleriyle ,çatılardaki karga sesleri karıştı. Sokak kapısından giren iki kız çocuğu gördüm. Merakla ne yapacaklarını takip ettim. Saksıda açan çiçeklere doğru gittiler. Etrafı kontrol edip koparmaya başladılar. Kolay gelsin dediğim anda, suçlu bakışlarla bana yüzlerini döndüler.

” Biz bir şey yapmadık “

– Çiçeklerimi koparttınız izinim olmadan.

” Biz onları seviyoruz”

– Çiçekler dalında güzeldir, dalında sevilir. Size ait olmayanı almak suç değil mi?

“Özür dileriz”

– Sizi ailenizden alıp koparsalar üzülmez misiniz?

” Üzülürüz” 

– İşte onlarda sizin gibi ailesiyle mutlu, koparmayın olur mu?

“Tamam koparmayız”

Onlara içecek, yiyecek bir şeyler ikram ettim. İki güzel kız çocuğunun ürkek bakışlarındaki şaşkınlığı gördüm. Sevgi ile başlarını okşarken ,çocuksu sohbetin tadıyla gülümsedim.

Sevgi ile ulaşabildiğin yüreklere, ulaşabiliyorsun. Ulaşamadığın ise katılaşmış yürekler ve sevgiden eser olmayan zihinler.

Hayat mı benden, ben mi hayattan çok şey bekliyorum.

Bilmiyorum.

Biraz iyilikten ne çıkar ki diyorum.

Düşünüyorum:

Hayat, biraz bana da gülümse…

Çünkü ben sana gülümsüyorum.

Borçlusun, biliyorum.

Biraz mutluluk, umuda yolculuk…

 

Hamiyet Annaç Akyıldız

Diğer yazılarımı okudunuz mu?

KÜÇÜK ŞEYLER ve MUTLULUK

 

Etiketler:

#çicek #çocuk #öykü dost hikaye kedi

Yorumlar (1)

  1. Yıldız TEK GAMLI dedi ki:
    13 Ekim 2026, 22:55

    nasıl güzel naifçe anlatmışsın durumu…

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hamiyet Annaç Akyıldız

Hamiyet Annaç Akyıldız, Bursa'da yaşayan, şiirle ve edebiyatla ilgilenen bir şair, yazar ve kültür-sanat insanıdır. Evli ve bir çocukludur. Muğla’nın Eskiköy köyünde dünyaya gelmiş, ilkokulu köyünde tamamlamıştır.Orta öğrenimini Ortaca’ da bitirdikten sonra Ankara Laborant Meslek Lisesi yatılı okul sınavını kazanmıştır.Mezun olduktan sonra ilk tayin yeri Bursa İl Kontrol Laboratuvarına Laborant olarak atanmıştır.Eğitimi sırasında ve sonrasında Araştırma Laboratuvarlarında görev almıştır. Bursa Belediyesi Veteriner Müdürlüğü kuruluşu ile Gıda Laboratuvarı için kurum değişikliği yapmıştır. İlçe belediyeleri oluştuğu zaman Bursa Büyükşehir Belediyesi bünyesinde kalmış ve çalışmaya devam etmiştir. Açık Öğretim Fakültesi sınavını kazanıp en büyük isteğine 36 yaşında kavuşmuştur.Eskişehir Anadolu Üniversitesi Tıbbi Laboratuvar bölümünden mezun olmuştur. 2004 yılında emekli olmuş ve gönüllü çalışmalara aktif olarak devam etmiştir. Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kent Konseyi bünyesindeki kültür-sanat ve şiir etkinliklerinde proğram hazırlamak ,sunmak ve şiir yorumlamak adına yer almıştır.

Benzer Yazılar