YÜK

Edebiyat/Şiir
YÜK

YÜK

Yük; O mavinin bin bir tonunu taşıyan kelebek omzuma konduğunda tebessüm ettim hem kendime hem de kelebeğe. Beni bana hatırlattı diye.

Yorgunuz. Bir o kadar da umutsuz.

Sırtımızda ki o görünmeyen kamburlar her geçen gün biraz daha belirgin hale gelirken, takındığımız tüm rollerin altında kalıyor benlikler.

Öylesine üzgün ki, üzülüyorum içimdeki ötekine, kendini bu kadar yıpratma diye.

Lakin beyhude! Laf dinlemiyor her sesimi yükselttiğimde.

El ele yürüyelim diyorum.

Lakin nafile! Burnunun dikine gidiyor her seferinde.

Hangimiz yüklerimizden sıyrılmayı, o katman katman giydiğimiz sorumluluk giysilerini çıkartmayı istemez ki!

“Bende bende bende” diyen o parmakların sayısı şimdiden belli.

Laf, ılık bir rüzgârın esintisi gibi vurunca satıra ortalık nasıl da limon kokulu mayhoş bir hal aldı baksanıza!

Omuzlarım biraz gevşedi adeta.

İçmeden olunan sarhoşluğun gevşekliği vurdu dudaklarıma.

Yeri gelir bir şarkı mırıldanırım bundan sonra, belki de vuslat kokan bir şiirin merhem olabilecek satırı işler uslanmaz damarıma.

Hadi şimdi sizler de bir esinti yakalayın kendinizce, ayağa kalkmayı deneyin “belki yüklerimden kurtulurum” diye…

Gözlerimi kapadım, birden ona kadar saydım.

“Önüm arkam sobe!”

 

Ebru Zeynep DİŞİAÇIK

Diğer Yazılarımı Okudunuz mu?

ZİHİN OYUNU

Etiketler:

#edebiyat #yazı #şiir #sözler #nostalji #yeşilçam #fisildayankalemler.org

Yorumlar (1)

  1. Ozan Kasım KOL dedi ki:
    14 Eylül 2026, 23:17

    Yüklerimizden kurtulamadakta en azından azaltmayı denemek lazım. Kaleminize, yüreğinize sağlık Hocam.

    Yanıtla

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Ebru Zeynep DİŞİAÇIK

1976 Istanbul Üsküdar doğumluyum. Ilk orta ve lise edebiyat bölümü tahsilimden sonra Anadolu Üniversitesi Açıköğretim fakültesi Halkla ilişkiler bölümünü bitirdim. Cocuklugumdan beri yazıya merakım varsa da 2015 yılında edebiyat öykü yarışmalarına katılmamla birlikte daha da perçinlendi. Arka arkaya almış olduğum dereceler ce başarılar sonrası hayalini kurduğum ilk kitabım çıktı. Kitaplarım sırasıyla Bir iki üç tıp, Kadife, Babamın Ayakkabıları, Aç Kapıyı ve Sırrı Dökülmüş Aynalardır. Çeşitli edebiyat dergilerinde öykülerim ve denemelerim yayınlanmış olup, hali hazırda çıkmaya hazırlanan öykü dosyam bir kenarda demlenmeyi beklemektedir. Aynı zamanda Türkiye Yazarlar Sendikası üyesiyim. Kelimeler ve cümlelerin dünyasında gezinip okuyucunun hislerine tercüman olabilmek yazı serüvenimde en büyük amacım. Yazının iyileştirici gücüne inanıp yazmaya ve üretmeye devam etmek istiyorum. İstanbul'da yaşamaktayım ve iki çocuk annesiyim.

Benzer Yazılar