Mavişim ve Geride Kalan Hatıraları

Mavişim ve Geride Kalan Hatıraları

Mavişim ve Geride Kalan Hatıraları

Bana ilk anneliği tattıran maviş gözlü kızımın gözlerinin renginden esinlenerek kızımın maviş adını koyduğu o güzelim muhabbet kuşumun maviş olarak benimle birlikte yaşamaya başladığı günlerde tarif edemeyeceğim mutlulukları ve güzellikleri turkuaz mavisi ve beyazın sadeliğiyle hayatıma muhteşemlikler katmaya başladı.

Bir insanın hayatta yaşayamayacağı ve de inanamayacağı tüm güzelliklerin sanki habercisi olarak bana yaşatmaya başladı. Adeta bir ana oğul gibi bazen de birbirini seven bir sevgili edasıyla benimle sohbet ediyordu.

Gece uyamama izin vermeyip bir kahraman edasıyla benim sadece onunla ilgilenmemi ve benimle birlikte olmayı çok istiyordu. Yalnız kaldığımız zamanlarda mavişim ile birlikte o kadar içtenlikle bana; “sen üzülme aşkım” diyerek beni adeta teselli ediyordu.

Benim üzgün olduğum zamanlarda sanki hissediyor ağlarken gözümden dökülen göz yaşlarımın hepsini yiyip yutuyordu.

Sabahları uyandığımda yanıma gelir omzuma konarak yanağıma öpücükler kondurarak varlığını hissettirirdi. Bazı zamanlar da bana öyle güzel eşlik ediyordu ki seyahate çıktığım günlerde de hep benimle birlikte olmak istiyordu.

Bazen de evime gelen misafirleri sevmediği zaman onların yanına gitmezdi. Bu duruma konuklarım çok şaşırırdı. Sabahtan başladığımız da gün içerisinde beni hiç yalnız bırakmazdı. Sabah kahvaltısında başlayıp tüm öğünlerde yediklerimizden yerdi.

Canı bir şey istediği zaman hemen isterdi. Su içeceği zaman benim vermemden çok mutlu olduğunu beni öperek  belli ederdi.

Şimdi ben sensizim cennet meleğim benim…Mavişim hayat ışığım ile 2017 yılında hiç bir şeyde umudum yokken kızım ve arkadaşı geldi.

Elinde bana bir kafes içinde turkuaz rengi ve güzel bakışlı bir buçuk ay önce doğmuş olan muhabbet kuşunu getirdiler.

O zamandan bu yana kadar birlikte yedik, birlikte ağladık çok güzel de konuşuyor benim evlatlarım yanımda yoktu hayatım boyunca yaşadıklarımı sanki biliyor gibi” Esinim, aşkım” diyerek bana kimsenin göstermediği bir sevgi ile sevdi beni. Benim can yoldaşım arkadaşım, evladım oldu. Her şeyim o oldu.

Bana güzellikler kattı. Hayatıma evimde huzuru, mutluluğu ve büyük bir ailenin güzelliğini verdi.

“Hayattan Esintiler” adlı kitabımı bir kuşun ilgisi alakası ile yazdım.

“Bana üzülme Esinim, aşkım.”

Esin TARAKÇIOĞLU

Editör: Mesude BOZKURT 

Baş Editör: Elif ÜNAL YILDIZ 

Bir Önceki Yazımı Okudunuz mu?

DEĞİŞEN HAYAT MI YOKSA BİZLER Mİ?

Yorumlar (1)

  1. Hayvan demek yanlış bu canlılara... Dost

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Esin TARAKÇIOĞLU

1971 yılında Ankara' da doğdum. Ankara Yenimahalle Yunus Emre İlköğretim ve Ortaokulunu bitirdim. Lise eğitimimi Yunus Emre Kız Meslek Lisesinde tamamladım. Çocukluğumdan beri yazılar yazarak ve o anki duygularım ile şiirler yazarak internet sitelerinde yayınladım. Yazım çalışmalarım devam ediyor şu anda Aksaray 'da ailem ile birlikte yaşıyoruz. Kitap yazmamın nedenine gelince ben küçük yaştan itibaren hep kendimi anlatmak istedim hep susturuldum konuşamayınca kimse üzülmesin kimse alınmasın derken kendimi ne kadar yıpratmış olduğumu rahatsızlıklarım ortaya çıkınca anladım. Anlatmak yerine kaleme almak istedim. Kitabımın çalışmalarına devam ettim yaşadığımız, acı, tatlı, iniş, çıkışları imtihanları yaşayarak yaşadığım herşeyden dersler aldım hepimizin hayatından kesitler sunan bir kitap yazdım satışa sunuldu. Benim yaptığım içimizdeki çocukları görmek ve onları yaşatmak ben onu yaptım ve benim gibi sessiz kalplerin uyanması için çok şey yaşadım çok şeyler gördüm benim bir amacım var Allah'ın izniyle bu kitabın tüm gelirleri Çocukların, kadınlarımızın gençlerimizin ve engelli bireylerin olacaktır.