Kalbimdeki Melek Kızım

Kalbimdeki Melek Kızım

Kalbimdeki Melek Kızım

Ben, engelli bir evladın annesiyim. Evlat diyorum ama aslında güzel, alımlı, çalımlı ve oldukça havalı bir genç kızın annesiyim. Yaşadığımız yirmi dört yıl, sabır, metanet, kavga, hayal kırıklığı ve mücadele ile dolu bir yolculuktu. Geriye dönüp baktığımda, ne kadar çok insanın yanımda değil de sadece bana acıyarak baktığını fark ediyorum. Peki ya şimdi ne oldu? Ne oldu dersiniz? Tabii ki biz kazandık. Ben, kızım, ailem…

Bu bizim mücadelemizdi. Bu zafer bizim yüreğimizin zaferiydi. Tabii ki eşimin bu başarıda büyük bir payı var. Onun hakkını hiçbir zaman göz ardı edemem. O, her daim bir çınar ağacı gibi dimdik yanımızda durdu. Sanırım erkekler, biz kadınlar kadar sabırlı olamıyor. Erkeklerin farklı bir doğası var. Ya da ben öyle düşünüyorum.

Biz kadınlar, adeta yeni kurulmuş bir robot gibi her koşulda dimdik ayakta dururuz ve hayat denen yolda, zalimlere, acımasızlara, kadere ve tüm zorluklara karşı, bir askerin komutanından aldığı emre göre gözümüzü kırpmadan dimdik savaşıyoruz. Bu savaş bazen bizi yıpratıyor, ancak pes etmek nedir bilmeyiz.

Bu yolculukta öğrendim ki, her zorluk, her engel bizi daha da güçlü kılıyor. Kızımın gözlerindeki parıltı, her seferinde bana mücadelemizin değerini hatırlatıyor. Bu hayat bizim ve biz, tüm acılara rağmen, dimdik ayakta kalmayı başardık.

Meleğim şu an suyun içinde zarifçe süzülüyor. Kendini harika hissediyor, hayatı kucaklıyor ve özel durumunu asla dert etmiyor. Belki bir gün mucizelerin sihirli dokunuşları onun ayaklarına doğru koşarak gelir ve bir bakmışsınız, bir melek parmak uçlarında dans ediyor.

Bu mucizeleri hayal etmek bile içimde tarifsiz bir heyecan uyandırıyor. Onunla kaç yıl daha geçireceğimizi yalnızca Yaradan bilir. Fakat her günümüzü bayram havasında yaşadığımızı söyleyebilirim. Para değil, değerli anılar biriktiriyorum.

Bu dünyada bizi biz olduğumuz için kabul eden, ötekileştirmeyen dostlarımızla olmayı arzuluyoruz. Gerisi mi? Unut gitsin, diyorum. Benim bu hayattaki en tatlı öğretmenim, elbette meleğim Rüyam. İyi ki var. Arzın merkezi neresidir, diye sorarsanız, onun minik yüreğini benim yüreğime akıttığı yer derim.

Sözlerimi şöyle noktalamak istiyorum: Kötü günler neden var bilir misiniz? “Hep yanındayım” diyenlerin, gerçekten ne kadar yanınızda olduğunu görmek için. Eğer gerçekten size değer veren insanlar varsa yanınızda, onlara sıkı sıkı sarılın. Engelsiz bir dünya istiyorsak, engelsiz sevmeliyiz.

Kadife Bediroğlu

Editör: Murat Çatal

Genel Yayın Yönetmeni: Elif Ünal Yıldız

Yazının bütünü yazarına aittir.

https://fisildayankalemler.org/kalbimdeki-melek-kizim/

Kitaplarım

Yorumlar (1)

  1. Sadan Köse
    • 11/07/2024

    Kadife Hanım'ın bu kısa öyküsünü çok beğendim Evet hayatta işte böyle bir şey ayaklarının üzerinde durabilmek için arkana bile bakmadan var gücünde yaşama tutunacaksın

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kadife Bediroğlu

Katife Bediroğlu, on çocuklu bir ailenin yedinci çocuğu olarak Hatay’da dünyaya geldi. Saç tasarım ve güzellik uzmanlığı branşında öğretmen olarak görev yapmaktadır. Bediroğlu, evli ve bir kız annesidir. Bediroğlu’nun yazarlık kariyerinde önemli eserler arasında şunlar yer almaktadır: 1. Bulutların Üstünde Yürümek 2. Hislerin Çarpışması 3. Anka Kuşu ve Lidya’nın Gözyaşları